بنده:خدا منو چقدر دوس داری

بنده:خدا منو چقدر دوس داری
خدا:خیلی بیشتر از پدر و مادرت
-پس این همه دستورات چیه تو دین، می خوای اذیتم کنی؟
-دین همون محبّت و محبّت همون دینه.
-یعنی چی ؟میشه توضیح بدی خدا جون؟
-بنده عزیزم محبت من نسبت به تو باعث شد تو رو نسبت به بقیه بقیه برتری بدم.
من این قدر تو رو دوست داشتم که زمین و با کلی میوه و درخت و گیاه برای تو خلق کردم دریایی که پر از مرجانه و خورشید و ماه رو برای تو خلق کردم،زیبات کردم،بهت قدرت نفس کشیدن دادم،بهشت رو بهت وعده دادم،کلی برات پیامبر فرستادم و یه عالمه نعمت دیگه...
می خوای انکارشون کنی؟
-خدایا،خودت بهتر میدونی که من همیشه اقرار کردم به نعمتایی که به من دادی.
-حالا من از تو میپرسم،تو چقدر منو دوست داری؟
-خیلی خیلی زیاد،از همه بیشتر، بیشتر از ستاره هات
-عزیز دلم حالا اگه من دوس داری به حرفام گوش میدی؟
-معلومه که آره
-خب حرفای من میشه دستورات دین،تازشم اگه به حرفام گوش کنی خودت بهتر زندگی میکنی
من دوست دارم که اینا رو بهت میگم
-خدایا یه حرفی تو دلمه میشه بهت بگم؟
-بگو عزیز جان
-خدایا من می خوام بیشتر از همه محبت کنم بهت میشه؟
-چرا نشه آخه بنده گلم،من یه سری رفیق دارم ،اگه به اونو محبت و خوبی کنی انگار به من خوبی کردی
-رفیقات کیان خدا جون؟
-رفیقام بین مردم هستن،به همه خوبی کن که خیلیاشون رفیقامن...
-قربونت برم خداجون، مراقبم باشم
_ مراقبتم، رفیقام یادت نرن!!!

رفیق
م.ح