با نگاهی که شب دوش اشارت کردی

با نگاهی که شبِ دوش اشارت کردی
به خدا بود و نبودم همه غارت کردی

شعر و شور و دل دیوانه و آزادگی ام
همه را بسته‌یِ زنجیرِ اسارت کردی

نادر از هند نَبُرد، آنچه تو بُردی ز دلم
که تو مهری و مهاری و مهارت کردی

دلم ایران و تو اسکندرِ تائیس اطوار
زدی و سوختی و کشتی و غارت کردی