بسم الله الرحمن الرحم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُون - پس حق گرايانه روى دل خود را به سوى اين دين (دين اسلام) كن همان طريقه و آيين فطرى خدا كه مردم را بر پايه آن آفريده و سرشته، و هرگز تبديلى در آفرينش تكوينى خدا نباشد و در آيين تشريعى او هم نبايد باشد، اين است دين ثابت و استوار، و لكن بيشتر مردم نمى دانند.(سوره روم آیه 30)
اما، عدهای، همه توجه خود را معطوف به این بدن و حیات مادی میکنند و بدن انسان، خواهشها و نیازهایش نیز هیچ فرقی با بدن حیوان ندارد. در چنین شرایطی انسان متوجه سایر داراییهای خود چون عقل و فطرت نمی شود و بالتبع به وحی نیز توجه نمیکند، لذا این داراییها به او سودی نمی رساند و چون توجهشان معطوف به زندگی حیوانی است، مانند یک حیوان زندگی میکنند و با این غفلت خود و سرمایههایشان را به آتش کشیده و میسوزانند: وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لاَّ يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ يَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَـئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ - و حقّا كه ما بسيارى از جن و انس را گويى براى دوزخ آفريدهايم، زيرا كه دلها دارند ولى حقايق را بدان نمى فهمند، و چشمها دارند ولى بدان به عبرت نمىنگرند و گوشها دارند ولى بدان معارف حقّه را نمى شنوند آنها مانند چهارپايانند بلكه گمراهترند زيرا با داشتن استعداد رشد و تكامل، به راه باطل مىروند و آنها همان غافلانند.(سوره اعراف 179)
پس، تمام این تفاوتها و تضادها در عین دارایی واحد، به محبوب و توجه به او بر میگردد. وقتی محبوب خدا نشد، حتماً دنیا میشود و - حبُ الدّنیا، رَأس کُلّ خَطیئة - یعنی : محبت دنیا ریشه همه گناهان است.
بت پرستان زمان حضرت ابراهیم علیه السلام، توجه خود را معطوف ستاره و ماه و خورشید کردند و آنها را معبود و ربّ خود قلمداد نمودند و از ایشان خواستند که او نیز بدان سو توجه نماید. ایشان توجه کردند و گفتند که اینها همه غروب و افول دارد و من افول کنندگان فانیها را دوست ندارم. پرسیدند پس چه چیزی را دوست داری و توجهت به کجاست؟فرمود: إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ - (پایان)( ص 1)
پاسخ قسمت دوم :
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُون - پس حق گرايانه روى دل خود را به سوى اين دين (دين اسلام) كن همان طريقه و آيين فطرى خدا كه مردم را بر پايه آن آفريده و سرشته، و هرگز تبديلى در آفرينش تكوينى خدا نباشد و در آيين تشريعى او هم نبايد باشد، اين است دين ثابت و استوار، و لكن بيشتر مردم نمى دانند.(سوره روم آیه 30)
اما، عدهای، همه توجه خود را معطوف به این بدن و حیات مادی میکنند و بدن انسان، خواهشها و نیازهایش نیز هیچ فرقی با بدن حیوان ندارد. در چنین شرایطی انسان متوجه سایر داراییهای خود چون عقل و فطرت نمی شود و بالتبع به وحی نیز توجه نمیکند، لذا این داراییها به او سودی نمی رساند و چون توجهشان معطوف به زندگی حیوانی است، مانند یک حیوان زندگی میکنند و با این غفلت خود و سرمایههایشان را به آتش کشیده و میسوزانند: وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لاَّ يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ يَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَـئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ - و حقّا كه ما بسيارى از جن و انس را گويى براى دوزخ آفريدهايم، زيرا كه دلها دارند ولى حقايق را بدان نمى فهمند، و چشمها دارند ولى بدان به عبرت نمىنگرند و گوشها دارند ولى بدان معارف حقّه را نمى شنوند آنها مانند چهارپايانند بلكه گمراهترند زيرا با داشتن استعداد رشد و تكامل، به راه باطل مىروند و آنها همان غافلانند.(سوره اعراف 179)
پس، تمام این تفاوتها و تضادها در عین دارایی واحد، به محبوب و توجه به او بر میگردد. وقتی محبوب خدا نشد، حتماً دنیا میشود و - حبُ الدّنیا، رَأس کُلّ خَطیئة - یعنی : محبت دنیا ریشه همه گناهان است.
بت پرستان زمان حضرت ابراهیم علیه السلام، توجه خود را معطوف ستاره و ماه و خورشید کردند و آنها را معبود و ربّ خود قلمداد نمودند و از ایشان خواستند که او نیز بدان سو توجه نماید. ایشان توجه کردند و گفتند که اینها همه غروب و افول دارد و من افول کنندگان فانیها را دوست ندارم. پرسیدند پس چه چیزی را دوست داری و توجهت به کجاست؟فرمود: إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ - (پایان)( ص 1)
- ۵۷۵
- ۱۹ مرداد ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط