بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
اهل عصمت علیهم السلام : در مورد اهل عصمت علیهم السلام نیز همین‌طور است. اهل عصمت، مظهر اتمّ اسما و صفات الهی میباشند - آنها خلیفة الله و حجّت الله می باشند -لذا ابتدای محبّت، از ایشان می باشد،چنان که هر فیضی به واسطۀ آنها به بندگان و تمامی مخلوقات می‌رسد.
بی‌تردید ایشان، در اصل تمامی مخلوقات خدا و ازجمله بندگان او را دوست می دارند، لذا خواهان و مشتاق هدایت، کمال و نجات آنان می‌ باشند، اما محبّت نیز شدت و ضعف دارد و بدیهی است که مؤمنان، مسلمانان، شیعیان و مجاهدان تلاشگران دشمن‌ستیز را بیشتر دوست میدارند؛ چرا که مقداری از محبّت خودشان،در آنها تجلی و ظهور یافته است.
اهل عصمت علیهم السلام، مجرای محبّت إلهی می‌باشند، لذا کسانی را دوست دارند که خدا آنان را دوست دارد و هر که را خداوند منّان بیشتر دوست داشته باشد، آنان بیشتر دارند؛ و در نتیجه کسانی را دشمن می‌دارند و نسبت به آنان بغض و دشمنی دارند که به دشمنی با خدا برخاسته‌اند! این حبّ و بُغض خدا، به واسطۀ ایشان به بندگان می‌رسد و مؤمنان و شیعیان، ایشان را دوست می‌دارند؛ چنان که تجلی این محبّت در بندگان نیز چنین است، خدا را دوست می‌ دارند و هر که را خدا بیشتر دوست داشته باشد، آنها بیشتر دوست می‌دارند، لذا عاشق اهل عصمت علیهم السلام می‌شوند.
اگر امام زمان، حضرت مهدی علیه السلام، ما را دوست نداشته باشند، ما نمی توانیم ایشان را دوست داشته باشیم و محبّت ما به ایشان، بازتاب اندکی از محبّت ایشان به ما میباشد.
باید دقت داشته باشیم که ایشان همگان و ازجمله شیعیان را دوست دارند، چرا که امام همگان می‌باشند، اما چگونگی دوست داشتن ما، بستگی به چگونگی توجه و رویکرد خود ما دارد. فرض نمایید که کسی بگوید:من پدر، مادر، همسر، فرزندان،دین، وطن و هموطنانم را دوست دارم، اما هیچ توجه ورویکردی به آنان نداشته باشد و این محبّت خود را آشکار نسازد!(ادامه دارد...)