عمار!

عمار!
آن‌گاه که فاطمه را بر محل غسل نهادم؛
به پهلوی شکسته‌اش نظر کردم،
و دیدم
که مسمار در سینه‌اش فرو رفته بود
کمرش از کتک کبود شده بود
دلم گرفت...
عمار!
هیچ چیز چنان قلبم را به درد نیاورد
که دانستم فاطمه
از ترس اینکه
مبادا زندگی بر من زهر شود،
زخم‌هایش را
از دیدگانم پنهان می‌کرد!


موسوعة الکبریٰ عن فاطمة الزهراء،
جلد ۱۶، صفحه ۲۱۳


قال رسول اللّه (صل الله علیه وآله): فاطِمَة بَضْعَةُ مِنّی فَمَنْ أَغْضَبَها أَغْضَبَنِی
فاطمه پاره تن من است , هر چه او را غضبناک کند مرا غضبناک کرده است
صحیح البخاری ج 3 کتاب الفضائل باب مناقب فاطِمَة ص 1374