فریدالدین محمد عطار

فریدالدین محمد عطار
نیشابوری، شاعر و عارف معروف ایرانی قرن ششم و هفتم هجری قمری است که در حوالی نیشابور متولد شد. او شغل پدر خود، عطاری (داروفروشی) را ادامه داد تا این‌که بنا بر حادثه‌ای به عرفان جذب شد. وی پس از سفر به مناطق مختلف، در نهایت به نیشابور بازگشت و در همان‌جا از دنیا رفت. از عطار آثار بسیاری بر جای مانده که عموم آن‌ها به نظم می‌باشد. #آثار عطار» :

از آثار عطار نیشابوری می توان این موارد را نام برد: مثنوی مصبیت نامه، الهی نامه، اسرارنامه، جواهر نامه،  منطق الطیر، دیوان قصاید، غزلیات، مختارنامه و تذکره اولیاء. عطار شاعری است که شیفته عرفان و تصوف است. #بخون