چای کهنه شد ، عصر تاریک شد ،

چای کهنه شد ، عصر تاریک شد ،
و من هنوز به فنجان خیره‌ام ؛
انگار چیزی در تهِ آن مانده
که نمی‌دانم اسمش را چه بُگذارم ؛
شاید دلتنگی ،
و شاید یک خاطره .