بی تو از گردش ایام ، بدم می آید

بی تو از گردش ایام ، بدم می آید
زینهمه آه نفس گیر ، بدم می آید

سالیانیست که محبوس خیالت هستم
دگر از وزوز زنجیر ، بدم می آید

توی هر آینه ای عکس تو را می بینم
دگر از اینهمه تزویر ، بدم می آید

قاب عکست شده همصحبت و هم بالینم
دگر از رخوت تصویر ، بدم می آید

پس چرا آمدنت اینهمه شد طولانی
آخر از هجمه ی تاخیر ، بدم می آید

ز همه آینه هائی که نشانم دادند
من سی ساله به من پیر ، بدم می آید

تو که دیر آمدی و زود ز پیشم رفتی
من از این غربت دلگیر ، بدم می آید

ای که هر لحظه سخن از غم تو می گویم
دگر از کثرت تقریر ، بدم می آید

بی تو حتی ز همه ، از همه ی تنهائی
زخودم هم شده ام سیر ، بدم می آید

من که کیشت شده بودم ، زچه ماتم کردی
دگر از اینهمه تحقیر بدم می آید

می روم تا که دلت ، دلبری از سر گیرد
دگر از آیه و تفسیر ، بدم می آید