من خدایی دارم که در این نزدیکی است . . .

من خدایی دارم که در این نزدیکی است . . .

مهربان ؛
خوب ؛
قشنگ ؛

چهره اش نورانی است ،

گاه گاهی سخنی میگوید با دل کوچک من ،
ساده تر از سخن ساده ی من ؛

او مرا می فهمد

او مرا می خواند


نام او ذکر من است


در غم و در شادی


چون به غم می نگرم . . .
آن زمان رقص کنان میخندم:

که خدا یار من است ؛

که خدا در همه جا یاد من است ،

او خدایی است که ؛ مرا می خواهد . . .