گریه ای بی وقفه دارم شانه داری مهربان

گریه ای بی وقفه دارم, شانه داری مهربان؟
کفتری گم کرده راهم , لانه داری مهربان؟

از غریبی بگذریم و از غم و دلواپسی
خانه ای بردوش من ,کاشانه داری مهربان؟

مدتی هشیار بودم غصه جانم را گرفت
مست میخواهم تورا,میخانه داری مهربان؟

ای بهار آرزو , شه زاده یِ خورشید و ماه
تویِ چشمت گوهری شاهانه داری مهربان

امر کن تا جان ببازم در هوایِ کوی تو
چون نگاهی نافذ و جانانه داری مهربان

گرچه گستاخیست اما در به رویم باز کن
پشت این در عاشقی دیوانه داری مهربان