تلاشی برای مشروعیت‌بخشی به یک گزاره شبه‌علمی

تلاشی برای مشروعیت‌بخشی به یک گزاره شبه‌علمی

🔻قانون جذب، به‌عنوان یکی از مباحث رایج در حوزه موفقیت فردی، مدعی است که اندیشه‌های انسان نیرویی دارند که می‌توانند رویدادهای مثبت یا منفی را به زندگی او جذب کنند. این ایده که در آثار بسیاری از نویسندگان غربی ترویج شده، در دهه‌های اخیر با انتقادات علمی و فلسفی بسیاری مواجه بوده است. اما در ایران، برخی تلاش کرده‌اند با ارائه تفاسیر دینی، این نظریه را در قالب مفاهیم اسلامی بازتعریف کنند.

🔻برخی مروجان قانون جذب در ایران، برای رفع شبهات و جلب مخاطب #مذهبی، آن را با آیات و روایات اسلامی تطبیق داده‌اند. به‌عنوان نمونه، آیاتی همچون «وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ» (بقره:۱۸۶) را نشانه‌ای بر تأیید قانون جذب دانسته‌اند، درحالی‌که مفهوم این آیه با مبانی دعا و توکل در آموزه‌های دینی مرتبط است، نه یک رابطه علّی میان تفکر و رخدادهای آینده.

🔻 #قانون_جذب بر این اصل استوار است که هر آنچه برای فرد رخ می‌دهد، ناشی از افکار و ارتعاشات ذهنی اوست. این رویکرد با مبانی قضا و قدر در آموزه‌های اسلامی در تعارض است، زیرا در دیدگاه اسلامی، حوادث جهان تحت اراده الهی و قوانین علّی و معلولی مشخص رخ می‌دهند، نه صرفاً بر اساس افکار و تمایلات فردی.

💥پایگاه خبری مفاز💥
ʲᵒᶦⁿ↷               
https://mafaz.ir/?p=75661

➣ @mafaz_news