تفسیر قرآن

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

هر روز آیاتی از قرآن کریم را با تأمل و دقت مطالعه کنیم.
فَاقْرَؤُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ

ترجمه و تفسیر آیه به آيه سوره قمر

آیه 17

أعوذ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ

وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ (١٧)
و يقيناً ما قرآن را براى پند گرفتن آسان كرديم، پس آيا پند گيرنده اى هست ؟

نکته ها:

قرآن از ابعاد گوناگونى آسان است، از جهتِ لفظ كه تلاوت آن را آسان و در عين حال زيبا كرده است؛ محتوى كه شامل داستان و مثال هاى بسيارى است و همچنين مطابقت با فطرت بشرى كه پذيرش مطالب آن را آسان مى كند.
اين آيه در اين سوره، چهار بار تكرار شده است: در آيات 17، 22، 32 و 40.
با اين كه قرآن آسان است، «يسّرنا القرآن» ولى مشابه آن را نمى توان آورد، گرچه همه آفرينش دست به دست هم دهند. «لئن اجتمعت الانس والجن...»(9)
-----
9) اسراء، 88 .

پیام‌ها :

- وظيفه هدايتگران، آسان گوئى است. «يسّرنا»
- قرآن، آسان است ولى سست نيست. (در چند آيه قبل خوانديم كه آيات قرآن «حكمة بالغة»، يعنى سخنان محكم و استوار است.) «يسّرنا القرآن»
- رسالت قرآن بيدارگرى است. «القرآن للذكر»
- هر چه آسان تر بگوييم، مخاطب بيشترى خواهيم داشت. «يسّرنا... فهل من مدّكر»
- هم نسبت به آيات تكوينى بايد متذكّر شد «تركناها آية فهل من مدّكر» و هم نسبت به آيات تشريعى. «يسّرنا القرآن للذكر فهل من مُدّكر»
- هر كسى لياقت بهره گيرى از قرآن را ندارد، بهره گرفتن مخصوص اهل ذكر است نه اهل غفلت. «فهل من مُدّكر»
- هميشه وجود زمينه ى مناسب، شرط پذيرش نيست. گاهى همه ى شرايط فراهم است ولى انسان به خاطر لجاجت و هوى پرستى متذكّر نمى شود. «فهل من مُدّكر»

بر گرفته از پایگاه جامع قرآنی نور
و کتاب الکترونیکی تفسير نور مرکز اطلاع رسانی غدیر