گاهی آدم، کم می آورد. خسته می شود و از قوی بودن دست می کش

گاهی آدم، کم می آورد. خسته می شود و از قوی بودن دست می کشد! گاهی آدم از تنهایی و بی پناهی اش بغض می کند، گوشه ای مچاله می شود، زانویِ بی کسی اش را در آغوش می گیرد و دردهایِ چندین ساله اش را از دریچه ی چشمانِ بی پناهش بیرون می ریزد!
کاش میانِ این سکوت و انزوایِ بی رحمانه ، کسی از راه می رسید. کسی که تکیه گاه می شد، کسی که با لحنی محکم و عاشقانه می گفت، نگران نباش، "من هستم "

#نرگس_صرافیان_طوفان‌