💠خروج سفیانی اولین علامت قطعی ظهور💠

💠خروج سفیانی اولین علامت قطعی ظهور💠

💠محل خروج و قیام سفیانی💠

آنچه که از بررسی روایات متعدد ائمه و بزرگان دین به دست آمده این است که، سفیانی از منطقه‌ای خشک و بی‌آب و علف در شهر دمشق که به سرزمین «یابس» معروف است و در نزدیکی مرز اردن قرار دارد قیام خواهد کرد و با هفت نفر از یاران خود به منطقه درعا رفته و در آنجا با حدود بیست هزار نفر از افراد قبیله بنی کلب که در درعای سوریه سکنی دارند، بیعت خواهد کرد.

در روایات از این قبیله با عنوان دایی‌های سفیانی یاد شده است چرا که همانطور که گفته شد، نسب سفیانی از سمت مادر به قبیله بنی کلب باز می‌گردد. بر طبق این روایات، کلبیان جماعتی از اشرار آخرالزمان هستند که در نبرد سفیانی با حضرت ولیعصر عجل الله او را یاری خواهند کرد و باعث جذب افراد زیادی به لشکر او خواهند شد. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در این باره می‌فرمایند: « سفیانی با سیصد و شصت نفر خروج خواهد کرد تا اینکه به دمشق می‌رسد و در ماه رمضان هم بیست هزار نفر از قبیله بنی کلب با او بیعت می‌کنند»

تصرفات و پیشروی سفیانی

گفته شده که سفیانی پس از اینکه لشکر خود را با بیعت کلبیان تقویت می‌نماید دمشق را به تصرف درآورده و نخستین خطبه‌اش را بر منبر دمشق ایراد خواهد کرد. سپس شهرهای حلب و حمص و قنسرین و موصل را فتح خواهد نمود. از آن پس به بغداد لشکرکشی کرده و پس از کشتار فراوان و تحمیل خسارت‌های سنگین به کوفه و مدینه نیز لشکرکشی می‌کند، سپس به خراسان ایران حمله خواهد کرد. عمده کشتارهای او در عراق است زیرا هدف اصلی او عراق می‌باشد

بسیاری از عراقی‌ها، همسایه‌های خود را به خاطر چند دینار به تیغ سفیانی خواهند سپرد. اما برخی از شیعیان در مناطق خاصی از شام از دست او در امان خواهند بود سپس در کوفه دست به کشتار وسیعی می زند. از آن پس، خون پاک حق طلبان و ظلم ستیزان به جوش می آید و سفیانی در آستانه ی افول قرار می‌گیرد. او پس از شش ماه جنگ مداوم بر پنج منطقه بزرگ دمشق، فلسطین، اردن، حمص و قنسرین غلبه می‌کند و پایتخت حکومت خود را از دمشق به رمله در فلسطین منتقل می‌کند.

البته طبق اشارات متعددی که در روایات آمده، مهمترین هدف قیام سفیانی و مرکز جنایت‌های او و سپاهش، کشور عراق است. از این رو، حمله به مناطق شیعه نشین عراق و کشتار شیعیان و حمله به مراکز مقدس شیعه و حرمین شریفین در اولویت جنایات او خواهد بود

پی نوشت ها
بازشناسی علائم حتمی ظهور، سید بن طاووس، التشریف بالمنن، ص۲۹۶،ب۷۹
الشیخ طوسی، الغیبه، ص۴۶۳
بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۸۲
سید محمد صدر (۱۳۷۱)، تاریخ غیبت کبری، ترجمه سید حسن افتخارزاده، ص۶۴۸
سوره سبأ، آیه ۵۱
محمد باقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه
یوم الخلاص، ص۶۷۱