حواست به خودت باشه

گاهی اوقات رفاه بیش از حد به ضرر آدم تموم می شه.
آدمی که هر چی بخواد بخوره براش آماده اس، هر چی لازم داشته باشه براش حاضره و خلاصه ...
این آدم اگه خودش رو مشغول یاد گرفتن چیزای خوب نکنه، اگه شروع به کمک به بقیه نکنه، اگه کتاب خوب نخونه...
خلاصه اگه یه جوری سر خودشو گرم کارای خوب نکنه، به سمت نابودی پیش می ره.
یکی از چیزایی که باعث می شه آدما به سمت هر کاری نرن، مشغله هاشونه.
مثلا پول کافی نداره بره فلان غذای گرون و مضر رو بخوره، پس می ره یه نون پنیر سبزی ساده می خوره.
حالا تصور کنین هر چی بخواد بخوره رو بتونه تهیه کنه
یعنی می تونه جلوی این همه غذای رنگارنگ و خوشمزه و چرب و چیل بیرون مقاومت کنه و به غذای ساده تو خونه اکتفا کنه؟
انگار آدم باید یه جوری واسه خودش مشغله ی درست، ایجاد کنه تا به سمت نابود کردن خودش نره.