پیام آیه روز ....

✍ نشانه ى خردمندى، یاد خدا در هر حال است. «اولوا الالباب الّذین یذكرون اللّه قیاماً و قعوداً و على جنوبهم»

- اهل فكر، باید اهل ذكرباشند. «اولوا الالباب الّذین یذكرون ... و یتفكّرون»

- ایمان بر اساس فكر و اندیشه ارزشمند است. «یتفكّرون فى خلق السموات و الارض ربّنا ما خلقت هذا باطلاً»

- ایمان و اعتراف با تمام وجود ارزش دارد. نباید به اعتراف زبانى اكتفا كرد. «یتفكّرون... ربّنا ما خلقت...»

- ذكر وفكر، همراه یكدیگر ارزش است. متأسفانه كسانى ذكر مى گویند، ولى اهل فكر نیستند وكسانى اهل فكر هستند، ولى اهل ذكر نیستند. «یذكرون... یتفكّرون»

- آنچه سبب رشد و قرب است، ذكر و فكر دائمى است نه موسمى. «یذكرون» و «یتفكّرون» فعل مضارع اند كه نشان استمرار است.

- شناختِ حسّى طبیعت كافى نیست، تعقّل و تفكّر لازم است. «یتفكّرون فى خلق السموات والارض»

- كسى كه در آفرینش آسمان ها و زمین فكر كند، پى مى برد كه خالق هستى، پروردگار ما نیز هست. «یتفكّرون... ربّنا»

- آفرینش بیهوده نیست، گرچه همه اسرار آن را درك نكنیم. «ماخلقت هذاباطلاً»

- اوّل تعقّل و اندیشه، سپس ایمان و عرفان،آنگاه دعا و مناجات. «یتفكّرون... ربّنا... فقنا»

- اگر هستى بیهوده و باطل نیست، ما هم نباید بیهوده و باطل باشیم. «ماخلقت هذا باطلاً... فقنا عذاب النار»

- هستى هدفدار است، پس هر چه از هدف الهى دور شویم به دوزخ نزدیك مى شویم. «فقنا عذاب النّار»

- قبل از دعا، خدا را ستایش كنیم. «سبحانك فقنا...»

- ثمره ى عقل و خرد، ترس از قیامت است. «اولوا الالباب... فقنا عذاب النار»
به فرموده ى امام باقرعلیه السلام، افراد سالم، نماز را ایستاده و افراد مریض، نشسته و افراد عاجز، به پهلو خوابیده، به جا آورند.[214]

-----

214) تفسیر برهان، ج 1، ص 333. (به نقل از تفسیر راهنما)