از دوست بریدیم به صد رنج و ندامت

‌از دوست بریدیم به صد رنج و ندامت
از دوست به خیر آمد و از ما به سلامت

حالی دل مظلوم مرا غمزه‌ی مستش
با تیر زد و ماند قصاصش به قیامت

از عشق حذر کن که بُوَد ماحصل عشق
خون خوردن و جان کندن و آنگاه ملامت

طی شد ز جهان چشمه‌ی خضر و دَمِ عیسی
ایزد به لبِ لعل تو داد این دو کرامت...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
❏ #ملک‌الشعرای_بهار

✽