ঊ✿❀❤ ️❀✿ঊঈ

ঊ✿❀❤ ️❀✿ঊঈ
ঊ✿❀❤ ️❀✿ঊঈ

می وزد باد سردی از توچال
در سکوتی عمیق و رویا خیز

برف و مهتاب و کوهسار بلند
جلوه ها می کند خیال انگیز

خاصه بر عاشقی که در دل خویش
دارد از عشق خاطرات عزیز.......... داند آن کس که درد من دارد
خورده در جام شب شراب نشاط

ساقی آسمان مینایی
شهر آرام خانه ها خاموش

جلوه گاه سکوت و زیبایی
نیمه شب زیر این سپهر کبود من و آغوش باز تنهایی
در اتاقی چراغ می سوزد ماه مانند دختری عاشق
سر به دامان آسمان دارد
ঊ✿❀❤ ️❀✿ঊঈ
ঊ✿❀❤ ️❀✿ঊঈ