بی نهایت شو!

ما جهان را ابدی می بینیم، انسان را هم مسافری از یک مبدا به سوی ابد.
وقتی آدمی ابدی شد، آنوقت دیگر نمی تواند راکد، ساکن و متوقف بماند، مثل آب یک برکه که پس از مدتی به مرداب تبدیل می شود چون حرکتی ندارد.
آدمی باید حرکت کند، حرکت به سویی؛ مقصد با آفریننده است، همان که از اول برای مقصد آدمی را آفریده؛ او مقصد را "رشد" معرفی می کند.
اینکه در مسیر ابد رشد کنیم یعنی استعدادهایمان را بشناسیم و بارور کنیم، خودمان را زیاد کنیم.
تا اینجای کار همه چیز درست است؛ اما هر حرکت به سمت مقصدی محتاج یک الگویی است.
من زمانی برای تبدیل شدن به یک فوتبالیست جهانی تلاش میکنم که پِله را بشناسم و او را بعنوان یک مقصد و یک قله در نظر بگیرم.
قله بشریت، محمد و خاندان او - که درود خدا بر آنان باد - هستند.
انسان‌هایی که خود را پالایش کردند، بی نهایت شدند و از همین زمین به آسمان رسیدند.
محرم، ماهِ توجه به انسان کامل است؛ حسین که برای خدا زیست می کند و در راه خدا فداکاری می‌کند تا بشریت را در کشتی نجاتش حفظ کند و به مقصد برساند.
محرم را بیدار باشیم.
پ.ن: نگاره ثبت شده در بهار ۱۴۰۳، کرمانشاه، تکیه معاون الملک
#محرم
#امام_حسین