بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
نهج‌البلاغه قسمت سوم :
مگر می‌شود که خداوند علیم، حکیم و سبحان، چیز بدی خلق کند؟! از خیر محض که بد و شرّ صادر نمی‌شود!
آیا عالَم هستی را با این عظمت خلق نموده و به انسان فرموده که همه را برای تو خلق کردم و مسخر - رام تو ساختم، باشد که تفکر، تعقل و تدبر نمایی، ایمان بیاوری، تقوا پیشه کنی و رشد نمایی، و سپس می‌فرماید: دنیا خیلی بد است؟!
امیرالمؤمنین علیه السلام می‌فرمایند: دنیا، مسجد عاشقان خدا، و جایگاه نماز فرشتگان، و محل فرود آمدن وحی إلهی‌ و تجارتخانه اولیاء خداست؛ آیا چنین سرایی، بد است، با بسیار ممتاز و ارزشمند است، البته برای کسی که بفهمد؟!
پس، آنان که دنیا را درست شناخته و با واقع‌بینی آن را فهم می‌کنند، از این خلقت عظیم، نعمات و برکاتش بهره‌مند می‌ گردند و مابقی از نطفه پدید آمده، مدتی زندگی حیوانی را سپری می‌کنند، سپس می‌میرند، و مُردار و متعفن می‌ شوند و البته بد عاقبتی را برای خود بر می گزینند و می‌سازند!
انسان، در همین دنیا رشد می‌ کند، به بلوغ فکری، عقلی و جسمی می‌رسد - توحید، معاد، نبوت، وحی، ولایت و حقایق عالَمِ هستی را می‌شناسد - در همین دنیا در صراط مستقیم حرکت می‌ کند خودسازی می‌ کند مراتب و درجات وجودی‌اش را ارتقا می‌بخشد آن چه خداوند منّان به او داده را با خود او معامله می‌کند و حیات اخروی در بهشت جاوید را برای خودش مقدر می‌نماید و می‌ سازد. آیا این بد سرایی است؟! دنیا دانشگاه کسب معرفت و اردوگاه آدم‌ سازی، تحت تعلیم و ربوبیّت الهی میباشد.
پس، اگر دنیا را خوب بشناسیم، حقایقش را فهم نماییم، آن را گذرگاه و پُلی به سوی بهشت خدا بدانیم و زندگی دنیوی را به غفلت، بازی و سرگرمی نگذرانیم، نهایت بهره را از دنیا و زندگی در آن خواهیم برد و به عالی‌ ترین مراتب وجود و مقصد مطلوب بهشت می‌رسیم. دنیا مزرعۀ آخرت است.(پایان)