۴- «والذین هم عن اللغو معرضون»؛

۴- «والذین هم عن اللغو معرضون»؛

«آنان که از عمل (یا سخن) بیهوده اعراض می کنند». در ذیل این آیه شریفه، روایتی از امام نقل شده که آن حضرت می فرماید:«انه الغناء والملاهی»؛  «آن لغو، عبارت است از لهو و لعب».

۵- «یَانِسَاءَ النَّبیِ‏ِّ لَسْتنُ‏َّ کَأَحَدٍ مِّنَ النِّسَاءِ إِنِ اتَّقَیْتنُ‏َّ فَلَا تخَْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فیِ قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوفًا»؛

ای همسران پیامبر، شما مانند هیچ یک از زنان [دیگر] نیستید، اگر سَرِ پروا دارید پس به ناز سخن مگویید تا آنکه در دلش بیماری است طمع ورزد و گفتاری شایسته گویید. این آیه هر چند درباره زنان پیامبر(ص) است. اما توصیه ای که به آنها می کند شامل زنان دیگر نیز می شود، اینکه در گفتارشان با نامحرمان با نرمی سخن نگویند تا دیگران در آنها طمع کنند و مسلما نهی از آواز خوانی نیز از این آیه به دست می آید
صلوات