بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام:
اَيُّهَا النّاسُ، لاتَسْتَوْحِشُوا فى طَريقِ الْهُدى لِقِلَّةِ اَهْلِهِ؛ای‌ مردم،در راه هدایت از کمی‌ اهل آن وحشت نکنید؛
فَاِنَّ النّاسَ قَدِاجْتَمَعُوا عَلى مائِدَة شِبَعُها قَصيرٌ، وَ جُوعُها طَويلٌ - که مردم بر سر سفره‌ای‌ گرد آمده‌اند که زمان سیری‌ آن اندک، و مدّت گرسنگی‌ آن طولانی‌ است؛
اَيُّهَا النّاسُ، اِنَّما يَجْمَعُ النّاسَ الرِّضا وَالسُّخْطُ - ای‌ مردم، جز این نیست که خشنودی‌ و خشم است که مردم را بر محوری‌ جمع می‌کند.
وَ اِنَّما عَقَرَ ناقَةَ ثَمُودَ رَجُلٌ واحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللّهُ بِالْعَذابِ لَمّا عَمُّوهُ بِالرِّضا ...،جز این نبود که ناقه ثمود را یک نفر پی‌ کرد، امّا عذاب خداوند همه را گرفت چون همگان به آن برنامه رضایت دادند ...،
اَيُّهَا النّاسُ، مَنْ سَلَكَ الطَّريقَ الْواضِحَ وَرَدَ الْماءَ، وَ مَنْ خالَفَ وَقَـعَ فِـى التّيهِ - ای‌ مردم، هر که راه راست و روشن را بپیماید به آب رسد، و هر که بیراهه رود در بیابان به سرگردانی‌ افتد.
شرحی مختصر :
در جهان‌بینی مادی، فقط به امکانات مادی توجه می‌شود و هنگام رویا رویی نیز امکانات مادی دو طرف، مانند نفرات، تجهیزات، پشتیبانی، ثروت و امکانات ارتباطی، با هم مقایسه می‌شوند!
این نگاه،با کنار گذاشتن خداوند سبحان، سنّت الله که هیچگاه تغییر نمی یابد، و با غفلت از ولایت سرپرستی و نصرت الهی می‌باشد؛ لذا سبب تکبر خود بزرگ‌بینی و غرور فریب دشمنان خدا و بندگان مؤمن خداوند متعال می‌گردد!
اما، سنّت الله، کاملاً متفاوت است. می‌فرماید:اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ - خداوند، ولی و سرپرست كسانی است كه ايمان آورده‏‌اند، آنها را از ظلمتها، به سوی نور بيرون می‏برد. اما كسانی كه كافر شدند، اوليای آنها طاغوتها هستند، كه آنها را از نور، به سوی ظلمتها بيرون می‏برند، آنها اهل آتش‌اند و هميشه در آن خواهند ماند.(سوره بقره آیه 257)
و می‌فرماید: وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ - و قطعا خدا به كسى كه دين او را يارى مى‌‏كند يارى مى‏‌دهد، همانا خدا سخت نيرومند شكست‏ ناپذير است. (سوره حج بخشی از آیه 40)(ادامه دارد...)