بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
خداوند سبحان می‌فرماید: برخی از بندگان من، محبوب‌ های جعلی را به جای من می‌ گذارند و آن محبّت فطری را که باید به من باشد، به آنها اختصاص می‌دهند، اما محبوب غایی مؤمنان، من هستم : وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا وَأَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ - بعضی از مردم معبودهائی غير از خداوند، برای خود انتخاب می‏كنند، و آنها را همچون خدا دوست می‏دارند، اما آنها كه ايمان دارند، شدت محبّت‌ شان به خداست و آنها كه ستم كردند و معبودهایی غير خدا برگزيدند هنگامی كه عذاب خدا را مشاهده كنند، خواهند دانست كه تمام قدرت به دست خدا است، و او دارای مجازات شديد است.(سوره بقره آیه 165)
بنابراین، اگر آدمی به محبوب‌ها و محبّت‌هایش چه مادی و چه معنوی توجه کند و بکوشد تا همه معقول و خدایی باشند،یعنی در جهت محبّت به او باشند، اراده‌هایش نیز معقول و خدایی می‌گردد.
اصل اراده است :
همه میدانند که خداوند رحمان و رحیم،تخیل وتصور گناه را به حساب نمی‌آورد و بابت آن مجازات نمی‌کند، هر چند که به فرمودۀامام صادق علیه السلام، تخیل و تصور گناه، خانه و قصر عقل و قلب را سیاه و بدبو می‌کند، مانند سوزاندن کاه در وسط سالن یک قصر!
اما،خداوند متعال فرمود که اراده را به حساب می‌آورد وبابتش پاداش و یا کیفر می‌ دهد؛ چرا که شاید کسی برای انجام عمل صالحی اراده کند، یعنی عزم خود را برای انجامش جزم کند، اما موفق به آن عمل نشود! مانند کسی که تصمیم می‌گیرد صله ارحام انجام دهد - برای شرکت در نماز جماعت به مسجد برود - در ماه مبارک رمضان، روزه بگیرد و ...، اما ناگهان موانعی ایجاد می‌شود، سفر واجب یا بیماری پیش می‌ آید - کاری ضروری‌تر از صلۀ ارحام و شرکت در نماز جماعت پیش می‌آید.؛ و مانع از تحقق اراده‌اش می‌گردد.(ادامه دارد...)