دلم تنگ است از این دنیا چرایش را نمیدانم من ا

دلم تنگ است از این دنیا چرایش را نمیدانم من این شعر غم افزا را شبی صد بار میخوانم . چه میخواهم از این دنیا ی افسون کار. قسم بر پاکی اشکم جوابم را نمیدانم. کنون باغصه می گویم خداونداپشیمانم بسوی درگه هستی هزران بار رو کردم الهی تا بکی غمگین در این غمخانه می مانم خدایا با تو میگویم حدیث کهنه غم را بگو با من که سالی چند در این غمخانه مهمانم. دلم تنگ است از این دنیا چرایش را نمیدانم. ولی یک روز این غم را زخود آهسته می رانم