انقدر در می زنم تا ماه من پیدا شود

انقدر در می زنم تا ماه من پیدا شود

چشم من روشن به دیدار رخ زیبا شود

زندگی رو به سراشیبی اگر رفت.صبرکن

تا خدائی خدا، در روز سخت معناشود،

عشق گر چه عاقبت مجهول مانده قصه اش

عهد و پیمان و وفا،روزهای سخت،رؤیا شود

خوش نمودم طی جوانی! عشق گمراهم نمود

شادمان آغاز شد ،پایان پر از غم‌ها شود

ای جوان هشدار،کاین ره پر فراز است ونشیب

هر که عاشق شد،میان مردمان ،رسوا شود

تا نرفتی ره نمی دانی چه گوید این پریش!

لحظه ای دردش کنی حس،قطره اش دریاشود

من اگر عاشق شدم ،غم تا قیامت با من است

عشق آغازش قشنگ، پایان نازیبا شود