انقدر در می زنم تا ماه من پیدا شود

انقدر در می زنم تا ماه من پیدا شود
چشم من روشن به دیدار رخ زیبا شود

زندگی رو به سراشیبی اگر رفت صبر کن
تا خدائی خدا در روز سخت معنا شود

عشق گرچه عاقبت مجهول مانده قصه اش
عهد و پیمان و وفا روزهای سخت رویا شود

خوش نمودم طی جوانی عشق گمراهم نمود
شادمان آغاز شد پایان پر از غم‌ ها شود

ای جوان هشدار کاین ره پر فراز است و نشیب
هرکه عاشق شد میان مردمان رسوا شود

تا نرفتی ره نمی دانی چه گوید این پریش
لحظه ای دردش کنی حس قطره اش دریا شود

من اگر عاشق شدم غم تا قیامت با من است
عشق آغازش قشنگ،پایان نازیبا شود