برای مرگ جوانم، برای ماندن پیر

برای مرگ جوانم، برای ماندن پیر
بگو چگونه کنم این شگفت را تفسیر؟

زمین به دامِ گل و سبزه گیردم که: بمان!
زمانه‌ام به گلو نیشتر زند که: بمیر!

مرا کمان اجل بس که تیرباران کرد
ز مو به موی تنم می‌دهد جوانۀ تیر

هزار تیر، یکی کارگر نشد از مرگ
مگر که همّت یار از کمر کشد شمشیر

زمین‌گرفتۀ این کویم و غریبۀ دوست
گرسنه‌ماندۀ درگاه عشق و از جان سیر

#منوچهر_آتشی

شیشه نزدیک تر از سنگ ندارد خویشی..!
هر شکستی که به هرکس برسد
از خویش است ...!