ﮐﺎﺵ ﺁﻥ ﺁﻳﻨﻪ ﺍﯼ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﻦ

ﮐﺎﺵ ﺁﻥ ﺁﻳﻨﻪ ﺍﯼ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﻦ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺻﺒﺢ، ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻳﺪﻡ
ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪﻡ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ
ﺳﺮﻭ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﭘﻴﭻ ، ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺗﺎﺏ
ﺁﻧﮕﻪ ﺍﺯ ﺑﺎﻍ ﺗﻨﺖ ﻣﯽ ﭼﻴﺪﻡ ﮔﻞ ﺻﺪ ﺑﻮﺳﻪ ﯼ ﻧﺎﺏ