در بعضی از کتاب‌ها از جمله در رمان «چشم گربه» مارگارت اتو

در بعضی از کتاب‌ها از جمله در رمان «چشم گربه» مارگارت اتوود خوانده بودم که کودکانی که مبتلا به فلج اطفال می‌شدند را در ریه‌های آهنی قرار می‌دادند. اما نمی‌دانستم این ریه‌های اهنی واقعا چه چیزی هستند.

در این عکس پرستاران را در حال قرار دادن ۴ بیمار مبتلا به فلج اطفال در بسترشان در سال ۱۹۳۸ می‌بینید، این دستگاه طوری طراحی شده بود که با کم و زیاد کردن فشار هوا، ریه‌ها را منقبش و منبسط کند تا در دوره حاد بیماری که عضلات قفسه سینه درگیر می‌شوند، آنها قادر به تنفس باشند. در آن زمان به این دستگاه‌ها ریه‌های آهنی یا رسپیراتورهای تانکی گفته می‌شد.
دیدن این عکس و مقایسه آن با رسپیراتورهای مدرن امروزی می‌تواند نمایانگر پیشرفت‌های انجام شده در این هفتاد سال باشد.