ﺷﻨﺎﻫﺎﯼ ﻏﺮﯾﺐ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺯﯾﺎﺩﻧﺪ

ﺷﻨﺎﻫﺎﯼ ﻏﺮﯾﺐ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺯﯾﺎﺩﻧﺪ
ﺁﺷﻨﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺎﯾﻨﺪ ﻭ ﻣﯿﺮﻭﻧﺪ
ﺁﺷﻨﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﺁﺷﻨﺎﯾﻨﺪ
ﻭﻟﯽ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ...
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﭼﺮﺍ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺯﯼ
ﺁﺷﻨﺎﯼ ﻏﺮﯾﺐ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ
ﯾﮑﯽ ﻫﺴﺖ ﻭﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﯾﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻭﻟﯽ ﻫﺴﺖ
ﯾﮑﯽ ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ ﻫﺴﺘﻢ ﻭﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﯾﮑﯽ ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﻭﻟﯽ ﻫﺴﺖ
ﻭ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﺑﻮﺩﻧﻬﺎ ﻭ ﻧﺒﻮﺩﻧﻬﺎ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯿﺸﻮﯼ
ﮐﻪ :
ﯾﮑﯽ ﺑﻮﺩ ﻫﯿﺸﮑﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻭ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯿﻢ
ﮐﻪ ﺁﻥ ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﮐﯿﺴﺖ
ﻭ ﺁﻥ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﮐﺠﺎﺳﺖ
ﮐﺎﺵ ﻣﯿﺸﺪ ﯾﺎﻓﺖ
ﮐﺎﺵ ﻣﯿﺸﺪ ﺷﮑﺴﺘﻨﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﮐﺎﺵ ﻣﯿﺸﺪ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻧﺒﻮﺩ