السلام علیک یا اباصالح المهدی...

السلام علیک یا اباصالح المهدی...


باز هم جمعه شب و باز به نجوای سحر
در قنوت سحری ، نام شما می آید

سجده بیچاره به محراب توسل دارد
رکعتی نافله ی صبر ، بجا می آید

اشک گم کرده ره و ، در پی قربان گاهست
جمعه شب باز تمنای دعا می آید

نیستی و نفس صبر ، به آه افتاده
این همه موج غم آخر، ز کجا می آید

به کمیل شب و بازمزمه ی ندبه خوشم
که دعای لب ما ، کام روا می آید

هفته ها میگذرد ، نیست نشانی از تو
پس کی از این در غم راه گشا می آید

جمعه ها جامه دران ، بوی تو را میگیرند
بغض را، از نفس بسته شفا می آید

ای مسیحای زمین ، دیر نکردی مولا؟
باور اینست که بر درد دوا می آید

سینه زن شد قلمم ، روضه به لب بست دلم
جمعه شبها ، هوس کرببلا می آید

یوسف گم شده این بادیه ، کنعان شده است
سر هر " کاش " شب جمعه ، " چرا " می آید

دل تو را میطلبد ، دیده تو را میخواهد
سیل غم هر طرف از بغض ، مرا می آید

ذکر عجل فرجه ، از در و دیوار انگار
از همه کون و مکان جمله صدا می آید

تو دعا کن که سر عقده گشایی داری
موج آمین ز جولانگه ما می آید

آخرش ، کعبه تجلی گه مهتاب شود
نور از ارض و ز آماج سماء می آید

فاطمیه شده و شال عزا بستی باز
بازهم از درو دیوار صدا می آید

فاطمه ، پای در و میخ گرفتار شده
عاقبت جمعه شبی ، عقده گشا می آید

من که شاعر شده ی دست ، علی فاطمه ام
زین سبب ، پشت هم ، این قافیه ها می آید