ﺑﺮﮔﺮﻳﺰﺍﻥ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﻧﻮﺑﻬﺎﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﺑﺮﮔﺮﻳﺰﺍﻥ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﻧﻮﺑﻬﺎﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﺷﺎﺧﻪٔ ﺧﺸﮏ ﺗﻨﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﮒ ﻭ ﺑﺎﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﺷﻤﻊ ﺟﻤﻊ ﺧﻔﺘﮕﺎﻧﻢ، ﺁﺗﺸﻢ ﺭﺍ ﮐﺲ ﻧﺪﻳﺪ
ﺧﺎﻃﺮﻡ ﺭﺍ ﻣﻮﻧﺲ ﺷﺐ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﯽ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻧﺎﻟﻢ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﭼﺸﻤﻪ ﺳﺎﺭ؟
ﻫﻤﭽﻮ ﻣﻮﺟﻢ ﻧﻌﺮﻩٔ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﻧﻮﺭِ ﻣﺎﻩ ِ ﺁﺳﻤﺎﻧﻢ، ﺑﺴﺘﻪٔ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﺑﺮ
ﻫﺮ ﺩﻣﻢ ﺯﻳﻦ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺭﺍﻩ ﻓﺮﺍﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﻣﺨﻤﻞ ﺯﻟﻒ ﻣﺮﺍ ﻏﻢ ﻧﻘﺮﻩ ﺩﻭﺯﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﺯﻳﺶ ﺑﺎ ﭘﻨﺠﻪٔ ﺯﺭﺑﺨﺶ ﻳﺎﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭﻡ ﻫﻤﭽﻮ ﮔـُﻞ ﺩﺭ ﮔﻠﺸﻦ ﺍﺯ ﺟﻮﺭ ﻧﺴﻴﻢ
ﺩﺳﺖ ﮔﻠﭽﻴﻦ ﮐﻮ؟ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺰﻣﻢ ﻗﺮﺍﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﺷﺎﺧﻪٔ ﺧﺸﮏ ﺗﻨﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﮒ ﻭ ﺑﺎﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﺷﻤﻊ ﺟﻤﻊ ﺧﻔﺘﮕﺎﻧﻢ، ﺁﺗﺸﻢ ﺭﺍ ﮐﺲ ﻧﺪﻳﺪ
ﺧﺎﻃﺮﻡ ﺭﺍ ﻣﻮﻧﺲ ﺷﺐ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﯽ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻧﺎﻟﻢ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﭼﺸﻤﻪ ﺳﺎﺭ؟
ﻫﻤﭽﻮ ﻣﻮﺟﻢ ﻧﻌﺮﻩٔ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﻧﻮﺭِ ﻣﺎﻩ ِ ﺁﺳﻤﺎﻧﻢ، ﺑﺴﺘﻪٔ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﺑﺮ
ﻫﺮ ﺩﻣﻢ ﺯﻳﻦ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺭﺍﻩ ﻓﺮﺍﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﻣﺨﻤﻞ ﺯﻟﻒ ﻣﺮﺍ ﻏﻢ ﻧﻘﺮﻩ ﺩﻭﺯﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﺯﻳﺶ ﺑﺎ ﭘﻨﺠﻪٔ ﺯﺭﺑﺨﺶ ﻳﺎﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
ﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭﻡ ﻫﻤﭽﻮ ﮔـُﻞ ﺩﺭ ﮔﻠﺸﻦ ﺍﺯ ﺟﻮﺭ ﻧﺴﻴﻢ
ﺩﺳﺖ ﮔﻠﭽﻴﻦ ﮐﻮ؟ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺰﻣﻢ ﻗﺮﺍﺭﯼ ﺁﺭﺯﻭﺳﺖ
- ۵۴۰
- ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط