پیچیده تر از بند نگاهت تله ای نیست

پیچیده تر از بند نگاهت تله ای نیست
بگذار که صید تو شوم،مسئله ای نیست
وقتی دلمان ساکن یک منزل نور است
انگار میان من و تو فاصله ای نیست
شیرینی تکرار تو در قالب یک ذکر
در هیچ نماز سحر و نافله ای نیست
یک تیر رها شد به گلوی غزل من
خون می چکد از شعر، ولی حرمله ای نیست
بیچاره تر از قیس شدم ردّ تو وقتی
در محمل آراسته ی قافله ای نیست
موی تو به زنجیر کشید عاقبتم را
نه قدرت گیسوی تو در سلسله ای نیست
حکمی که نگاهت به تمنای دلم داد
حق بود گمانم! تو بخواهی،گله ای نیست
بی تو تهِ یک غربتِ همواره اسیرم
ای کاش بیایی که مرا حوصله ای نیست
لرزی که به اندام من انداخت نگاهت
در قدرت تخریب گرِ زلزله ای نیست
هر روز تو را از همه می پرسم و افسوس
در پاسخ آشفتگی من "بله" ای نیست