من بی تو بودن را

من بی تو بودن را
با پرنده های اِیوان
با دو خط شعرِ شاملو
با اَبرهای نمناکِ آسمان
با غزلی از حافظ
به همین سادگی ، به سَر میکنم ...
شعر میگویم و باران می نوشم
شعرهایم پناهم میدهند پشتِ شانه هایشان..
تا سردم نشود و غصّه نخورم
از تنهایی .....