ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﺑﻬﺖ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﺮﺧﯽ ﮔﻮ
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﺑﻬﺖ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﺮﺧﯽ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺭﯾﺨﺖ.
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻭ ﺑﻐﺾ ﻋﺮﻭﺳﮑﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﺑﻤﯿﺮﻡ.
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﺯﯾﺴﺘﻦ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﻟﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ.
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﺩ ﺑﻮﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﮒ ﺑﻮﯼ ﻣﺮﮒ.
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺮﻣﺖ ﺍﻧﺪﮎ ﺳﻬﻤﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺍﺷﮏ ﺑﺮﯾﺰﻡ.
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﺒﺴﻢ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺯﯾﺒﺎتر است ...
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻭ ﺑﻐﺾ ﻋﺮﻭﺳﮑﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﺑﻤﯿﺮﻡ.
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﺯﯾﺴﺘﻦ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﻟﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ.
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﺩ ﺑﻮﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﮒ ﺑﻮﯼ ﻣﺮﮒ.
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺮﻣﺖ ﺍﻧﺪﮎ ﺳﻬﻤﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺍﺷﮏ ﺑﺮﯾﺰﻡ.
ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﺒﺴﻢ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺯﯾﺒﺎتر است ...
- ۳۶۵
- ۲۰ فروردین ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
