بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
مرحوم علامه جعفری (ره) تعریف کردند که در جلسه‌ای با حضور فلاسفه‌ خارجی در مورد ارزش انسان صحبت شد. هر کدام تعاریف خود را دادند. نوبت به ایشان رسید. در یک جمله گفتند:ارزش انسان به ارزش چیزی است که آن را دوست دارد. همه حضار بلند شده و دقایقی برای او کف زدند. او که به جایگاه برگشته بود، دوباره بلند شد و فرمود: البته این سخن من نیست، سخن اسلام است. سخن قرآن است. سخن اهل عصمت (ع) است.
دقت شود که انسان به دنبال محبوب می‌رود، خواه محبوبش الله‌ باشد و یا دنیا و مظاهر آن و به همان نسبت تعریف می‌ شود و ارزشمند می‌گردد. چنان چه حضرت امیرالمؤمنین علیه‌ السلام در آن سخن‌های گوهربار با کمیل میفرماید: هلاکند جمع کنندگان مال،در حالی که ظاهراً زنده هستند-علما باقی هستند، تا وقتی روزگار باقی است.
و بعد تشریح می‌کنند که مال فانی است و علم باقی. پس طبعاً هر کس فانی را هدف قرار دهد، خودش نیز فانی می‌ شود و هر کس باقی را هدف قرار دهد، خودش نیز باقی می‌شود.
اشرف - نیز به تناسب هدف معنا پیدا می‌کند. اشرف نسبت به چی یا کی؟شریف‌ترین نزد کی؟ نزد بنده، نزد شما، نزد دیگران، نزد طواغیت، نزد نظریه پردازان، نزد سایر مردم، یا نزد خدا؟! بدیهی است که نزد خداوند متعال شریف‌ترین مخلوقات، نزدیک‌ترین آنها هستند و نزدیک‌ترین یعنی برخوردار از بالا ترین مراتب وجودی. یعنی کامل‌ترین‌ها. لذا چون انسان کامل از نظر مراتب وجودی بالاتر است، اشرف نیز هست.(پایان)