در حُزن و شادي مي شوم غمخوارِ زينب درس وفا داده به ما ايثار زينب

قرار شد دمادم به پات غم بخورم
هر آن چه غصه نوشتند دم به دم بخورم

مرا بخاطر این عشق سرزنش کردند
بگو فراق ببینم، کنایه هم بخورم!؟

شراب داد به من روزگار, لب نزدم
ولى تو زهر بده، قول میدهم بخورم

قلم بدست گرفتى مرا کنار نزن
مرا قلم کن و نگذار تا قلم بخورم

اگر قبول کنى نذر کرده ام پس از این
ناهار غصه بنوشم، و شام غم بخورم

_یا ربّ الزّینب بحقّ الزّینب إشف صدر الزّینب بظهور الحجّه