سلام، سلام ای شبهای سکوت! سلام ای بنفشه های خفته در زیر ب

سلام، سلام ای شبهای سکوت! سلام ای بنفشه های خفته در زیر برف ها! من آرام آرام حرف میزنم. آرام آرام حرف میزنم که مبادا خواب دیرگاه کبوتران را برآشوبم. من آرام آرام از زمستان می گویم. مبادا صدایم فراتر رود از صدای سوختن هیمه ها و هیزم ها در پیت های حلبی کنار بساط شب. بگذار عاشقانه ها در این سرما جاری شوند ، جاری شوند در واژه ها. بگذار این بخار برآمده از سینهها مه نباشد ، گره باشد که بگویم دوستش دارم و بگوید دوستم دارد...