«توریساز» نقاشیای از هنرمند هلندی یوهانس ورمیر (۱۶۳۲–۱۶
«توریساز» نقاشیای از هنرمند هلندی یوهانس ورمیر (۱۶۳۲–۱۶۷۵) است که حدود سالهای ۱۶۶۹–۱۶۷۰ تکمیل شد و در موزه لوور پاریس نگهداری میشود. این اثر، زن جوانی را نشان میدهد که بالاتنه زرد رنگی به تن دارد و در دست چپش یک جفت ماسوره را بالا گرفته و با دقت سنجاقی را در بالشی که روی آن تور ماسوره میدوزد، فرو میکند.
توضیحات
این اثر با ابعاد 24.5 سانتیمتر × 21 سانتیمتر (9.6 اینچ × 8.3 اینچ) ، کوچکترین نقاشی ورمیر است، که توسط یکی از نویسندگان به عنوان یکی از انتزاعیترین و غیرمعمولترین آثار او شناخته شده است. بوم مورد استفاده از همان قطعات بریده شده است که برای نقاشی «زن جوانی نشسته بر دوش باکرهها» استفاده شده است ، و به نظر میرسد هر دو نقاشی در ابتدا ابعاد یکسانی داشتهاند.
دختر در مقابل یک دیوار خالی قرار گرفته است، احتمالاً به این دلیل که هنرمند سعی داشته هرگونه حواسپرتی خارجی را از تصویر مرکزی حذف کند. همانند آثار «ستارهشناس» (1668) و «جغرافیدان» (1669)، احتمالاً هنرمند قبل از اجرای اثر، مطالعه دقیقی انجام داده است؛ هنر توریسازی از نزدیک و با دقت به تصویر کشیده شده است. برخی معتقدند که ورمیر ممکن است هنگام خلق این اثر از دوربین تاریکخانهای استفاده کرده باشد: بسیاری از جلوههای نوری معمول در تصویرسازی، به ویژه تار شدن پیشزمینه، قابل مشاهده است. ورمیر با خارج از فوکوس نشان دادن قسمتهایی از بوم، قادر است عمق میدان را به شیوهای غیرمعمول برای نقاشی باروک هلندی آن دوران نشان دهد ، اما در آثار داخلی او که از اوایل سال 1657 در «دختری که کنار پنجره باز نامه میخواند» شروع میشود، رایج است.
در تابلوی «توریساز» ، رنگ قرمز و سفید تور به شکلی تقریباً مایع از بالشتک خیاطی سرازیر میشود، که با دقت و ظرافت توری که او در حال کار روی آن نشان داده میشود، تضاد شدیدی دارد.
به گفته لارنس گویینگ ، مورخ هنر، «دستاورد بلوغ ورمیر کامل شده است. این دستاورد قابل تعمیم نیست: هیچ سبک جهانی کشف نشده است. ما هرگز آن حس فراوانی را که جواهرات شاخص قرن او به ما میدهند، نداریم، حسی که رگه گرانبها باز و آماده برای کار کردن است. فقط یک «بندساز» وجود دارد: ما نمیتوانیم دیگری را تصور کنیم. این یک تعریف کامل و واحد است.»
این نقاشی اغلب با بوم نقاشی سال ۱۶۶۲ اثر نقاش پرتره و ژانر هلندی، کاسپار نتشر ، مقایسه میشود که به طور مشابه لحنی تأملبرانگیز دارد.
.
.
توضیحات
این اثر با ابعاد 24.5 سانتیمتر × 21 سانتیمتر (9.6 اینچ × 8.3 اینچ) ، کوچکترین نقاشی ورمیر است، که توسط یکی از نویسندگان به عنوان یکی از انتزاعیترین و غیرمعمولترین آثار او شناخته شده است. بوم مورد استفاده از همان قطعات بریده شده است که برای نقاشی «زن جوانی نشسته بر دوش باکرهها» استفاده شده است ، و به نظر میرسد هر دو نقاشی در ابتدا ابعاد یکسانی داشتهاند.
دختر در مقابل یک دیوار خالی قرار گرفته است، احتمالاً به این دلیل که هنرمند سعی داشته هرگونه حواسپرتی خارجی را از تصویر مرکزی حذف کند. همانند آثار «ستارهشناس» (1668) و «جغرافیدان» (1669)، احتمالاً هنرمند قبل از اجرای اثر، مطالعه دقیقی انجام داده است؛ هنر توریسازی از نزدیک و با دقت به تصویر کشیده شده است. برخی معتقدند که ورمیر ممکن است هنگام خلق این اثر از دوربین تاریکخانهای استفاده کرده باشد: بسیاری از جلوههای نوری معمول در تصویرسازی، به ویژه تار شدن پیشزمینه، قابل مشاهده است. ورمیر با خارج از فوکوس نشان دادن قسمتهایی از بوم، قادر است عمق میدان را به شیوهای غیرمعمول برای نقاشی باروک هلندی آن دوران نشان دهد ، اما در آثار داخلی او که از اوایل سال 1657 در «دختری که کنار پنجره باز نامه میخواند» شروع میشود، رایج است.
در تابلوی «توریساز» ، رنگ قرمز و سفید تور به شکلی تقریباً مایع از بالشتک خیاطی سرازیر میشود، که با دقت و ظرافت توری که او در حال کار روی آن نشان داده میشود، تضاد شدیدی دارد.
به گفته لارنس گویینگ ، مورخ هنر، «دستاورد بلوغ ورمیر کامل شده است. این دستاورد قابل تعمیم نیست: هیچ سبک جهانی کشف نشده است. ما هرگز آن حس فراوانی را که جواهرات شاخص قرن او به ما میدهند، نداریم، حسی که رگه گرانبها باز و آماده برای کار کردن است. فقط یک «بندساز» وجود دارد: ما نمیتوانیم دیگری را تصور کنیم. این یک تعریف کامل و واحد است.»
این نقاشی اغلب با بوم نقاشی سال ۱۶۶۲ اثر نقاش پرتره و ژانر هلندی، کاسپار نتشر ، مقایسه میشود که به طور مشابه لحنی تأملبرانگیز دارد.
.
.
- ۳۰۵
- ۰۷ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط