الْحَاقَّةُ {آن رخ دهنده}

الْحَاقَّةُ {آن رخ دهنده}
مَا الْحَاقَّةُ {چیست آن رخ دهند}
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ {و تو چه می دانی که چیست آن رخ دهنده؟}
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ {دروغ انگاشتند ثمود و عاد،(آن) حادثه کوبنده را}
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ  {اما (قوم) ثمود به هلاكت رسيدند به (سزاى) سركشى (خود)}
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ {و اما عاد پس هلاک شدند با تندبادی سرد و بنیانکن}
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا
{(خدا) تسخیر کرد آن (باد) را هفت شب و هشت روز به صورت پیوسته}
فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَى {پس (اگر بودی) می دیدی آن قوم را در آن حال،به زمین افتاده}
كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ {گویی ريشه هاى تو خالى درخت خرما}
فَهَلْ تَرَى لَهُم مِّن بَاقِيَةٍ {پس آیا می بینی از آن ها اثری؟}
الحاقه 1 تا 8 
صوت،عبدالباسط محمد عبدالصمد :
http://bayanbox.ir/id/4921875748671766354?download