بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت چهارم :
بلاذری در انساب الاشراف می نویسد : و سپس با مشعلى بر در خانه فاطمه آمد و در جواب فاطمه كه فرمود : آيا من نظاره‌گر باشم و تو خانه مرا آتش بزنى؟ گفت : بلى. بلاذرى می‌افزاید: ابوبكر به على (ع) پيام فرستاد تا با وى بيعت كند امّا على نپذيرفت. پس عمر با مشعلى آمد، فاطمه (س) ناگاه عمر را با مشعل در خانهاش يافت، پس فرمود: يابن الخطّاب! آيا من نظاره‌گر باشم وحال آنكه تو در خانهام را بر من به آتش مىكشى؟! فرمود: حالم خوب است به عمر گفت: بلى، و آنچنان به این عمل مُصرّ هستم چنان که پدرت بر دینی که آورده بود محکم بود. (بلاذرى، انساب الاشراف، ج 1، ص 586)
احمد شهرستانی، به نقل از نظام که از رؤسای اهل تسننِ مذهب معتزله بود (متوفی 231 ﻫ. ق) می‌نویسد: از جمله عقائد نظام آن بود که می‌گفت: عمر به خانه فاطمه حمله‌ور شده و فریاد می زد: خانه را با اهلش به آتش بکشید، در حالی که درخانه نبود مگر علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام. او در ادامه می‌نویسد: همانا عمر چنان ضربه‌ای به شکم فاطمه در روز بیعت زد که فاطمه جنین خود (محسن) را از شکم انداخت. (الملل و النحل، ج 1، ص 57، چاپ دارالمعرفه بیروت).
جوينی، از علما و اکابر بزرگ شافعی، از همه صریح‌تر به این مطلب اشاره کرده و می‌نویسد: از پيامبر اكرم (ص) نقل شده كه فرمود: چون به دخترم فاطمه مىنگرم بياد مىآورم آنچه را كه بعد از من بر سر او خواهد آمد و حال آنكه در خانهاش ذلّت وارد گرديده، از وى هتك حرمت شده، حقش غضب، و ارثش منع شده، پهلويش شكسته و جنينش سقط گرديده و او فرياد بر مىآورد يا محمداه پس او اولين كسى از اهلبيتم مىباشد كه به من ملحق مىگردد، پس بر من وارد میشود، محزون، مكروب، مغموم، مقتول-(فرائد السمطين، ج 2، ص 34، 35 طبع بيروت).
ملاحظه: با توجه به تواتر اقوال و مستندات معتبر و مشترک تاریخی، اصل وقوع این حوادث تلخ قابل انکار نیست، هر چند که در ذکر تاریخ وقوع، تفاوت نظر و نقل باشد؛ و البته سعی برخی در ایجاد تشکیک و سپس تکذیب، به خاطر آن است که خودشان به قبح وقوع چنین وقایعی اذعان دارند و چون این مظالم قابل توجیه نمی‌باشند، سعی در نفی و تکذیب کل آن می‌کنند.(پایان)
پاسخ قسمت چهارم :
بلاذری در انساب الاشراف می نویسد : و سپس با مشعلى بر در خانه فاطمه آمد و در جواب فاطمه كه فرمود : آيا من نظاره‌گر باشم و تو خانه مرا آتش بزنى؟ گفت : بلى. بلاذرى می‌افزاید: ابوبكر به على (ع) پيام فرستاد تا با وى بيعت كند امّا على نپذيرفت. پس عمر با مشعلى آمد، فاطمه (س) ناگاه عمر را با مشعل در خانهاش يافت، پس فرمود: يابن الخطّاب! آيا من نظاره‌گر باشم وحال آنكه تو در خانهام را بر من به آتش مىكشى؟! فرمود: حالم خوب است به عمر گفت: بلى، و آنچنان به این عمل مُصرّ هستم چنان که پدرت بر دینی که آورده بود محکم بود. (بلاذرى، انساب الاشراف، ج 1، ص 586)
احمد شهرستانی، به نقل از نظام که از رؤسای اهل تسننِ مذهب معتزله بود (متوفی 231 ﻫ. ق) می‌نویسد: از جمله عقائد نظام آن بود که می‌گفت: عمر به خانه فاطمه حمله‌ور شده و فریاد می زد: خانه را با اهلش به آتش بکشید، در حالی که درخانه نبود مگر علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام. او در ادامه می‌نویسد: همانا عمر چنان ضربه‌ای به شکم فاطمه در روز بیعت زد که فاطمه جنین خود (محسن) را از شکم انداخت. (الملل و النحل، ج 1، ص 57، چاپ دارالمعرفه بیروت).
جوينی، از علما و اکابر بزرگ شافعی، از همه صریح‌تر به این مطلب اشاره کرده و می‌نویسد: از پيامبر اكرم (ص) نقل شده كه فرمود: چون به دخترم فاطمه مىنگرم بياد مىآورم آنچه را كه بعد از من بر سر او خواهد آمد و حال آنكه در خانهاش ذلّت وارد گرديده، از وى هتك حرمت شده، حقش غضب، و ارثش منع شده، پهلويش شكسته و جنينش سقط گرديده و او فرياد بر مىآورد يا محمداه پس او اولين كسى از اهلبيتم مىباشد كه به من ملحق مىگردد، پس بر من وارد میشود، محزون، مكروب، مغموم، مقتول-(فرائد السمطين، ج 2، ص 34، 35 طبع بيروت).
ملاحظه: با توجه به تواتر اقوال و مستندات معتبر و مشترک تاریخی، اصل وقوع این حوادث تلخ قابل انکار نیست، هر چند که در ذکر تاریخ وقوع، تفاوت نظر و نقل باشد؛ و البته سعی برخی در ایجاد تشکیک و سپس تکذیب، به خاطر آن است که خودشان به قبح وقوع چنین وقایعی اذعان دارند و چون این مظالم قابل توجیه نمی‌باشند، سعی در نفی و تکذیب کل آن می‌کنند.(پایان)
- ۹۸
- ۱۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
