وَالْفَجْرِ

وَالْفَجْرِ
به سپیده دم سوگند،

وَلَیَالٍ عَشْرٍ
و به شبهای دهگانه،

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
و به زوج و فرد،

وَاللَّیْلِ إِذَا یَسْرِ
و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت می‌کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)!

هَلْ فِی ذَٰلِکَ قَسَمٌ لِّذِی حِجْرٍ
آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!

فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ
امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ
و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است>

کَلَّا بَل لَّا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ
چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَیٰ طَعَامِ الْمِسْکِینِ
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید،

وَتَأْکُلُونَ التُّرَاثَ أَکْلًا لَّمًّا
و می