*** پناهِ بی پناهان ***

*** پناهِ بی پناهان ***

ای پناهِ بی پناهان , ای خدا .
ای نوایِ بی نوایان , ای خدا .

ای خدا , ای صانعِ لیل و نهار .
اوّلین و آخرین آموزگار .

ای خدا , ای رازقِ طفلِ صغیر .
هم رحیم و راحمِ شیخِ کبیر .

ای که شبها , ماه مشعلدارِ توست .
رونقِ خورشید از انوارِ توست .

ای که سلطانیّ و ربّ بی نظیر .
هم جمیلی هم جلیلی هم بصیر .

ای که ابرِ آسمان سقّایِ توست .
ای که گلها جلوه یِ زیبایِ توست .

ای که بر دوستان هم بر دشمنان .
هدیه کردی رحمتت را , بی اَمان .

هرکسی که زاده شد, مهمانِ توست .
ریزه خوار ازنعمت و از خوانِ توست .

* بنده ام من , بنده یِ نا چیزِ تو .
رو سِیه , در روزِ رستاخیزِ تو .

در جوانی , از کفم رفت عقل و هوش .
کوله باری از گُنه , دارم به دوش .

تو طبیبیّ و منم بیمارِ تو .
خواهشی دارم من از دربارِ تو .

بارعام ده , این گدایِ خسته را .
مرغکی , بی بال و پَر بشکسته را .

تا بگیرد از گذشته , انتقام .
انتقامِ روشنی را , از ظلام .

* مژده ای. از هاتفی , آمد به گوش .
* خالقی داری عظیما , پرده پوش .
=============================
شاعر و ارادتمندشما= عبدالعظیم عربی
از بندرماهشهر و بندرامام( سربندر)