بسم الله الرحمن الرحیم

31 - [ابراهیم‌] ‌گفت‌: ای‌ فرستادگان‌ [‌خدا‌]! مأموریت‌ ‌شما‌ چیست‌!

32 - گفتند: ‌ما ‌به‌ سوی‌ مردمی‌ پلیدکار فرستاده‌ شده‌ایم‌

33 - ‌تا‌ سنگ‌هایی‌ ‌از‌ گل‌ ‌بر‌ سرشان‌ فرو فرستیم‌

34 - [‌که‌] نزد پروردگارت‌ ‌برای‌ تجاوزکاران‌، نشاندار شده‌اند

35 - ‌پس‌ ‌هر‌ ‌که‌ ‌از‌ مؤمنان‌ ‌در‌ ‌آن‌ [شهرها] ‌بود‌ بیرون‌ بردیم‌

36 - اما ‌از‌ مسلمانان‌ جز یک‌ خانه‌ ‌در‌ ‌آن‌ جا نیافتیم‌

37 - و ‌در‌ ‌آن‌ جا ‌برای‌ ‌آنها‌ ‌که‌ ‌از‌ عذاب‌ دردناک‌ می‌ترسند نشانی‌ ‌بر‌ جای‌ گذاشتیم‌

38 - و ‌در‌ [ماجرای‌] موسی‌ [نیز نشانه‌ و عبرتی‌ ‌است‌] آن‌گاه‌ ‌که‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌با‌ حجتی‌ آشکار ‌به‌ سوی‌ فرعون‌ فرستادیم‌

39 - ‌پس‌ [فرعون‌] ‌با‌ ارکان‌ [و نیروی‌] ‌خود‌ روی‌ برتافت‌ و ‌گفت‌: [‌این‌ شخص‌] ساحری‌ ‌ یا ‌ دیوانه‌ای‌ ‌است‌

40 - ‌پس‌ ‌او‌ و سپاهیانش‌ ‌را‌ گرفتیم‌ و ‌آنها‌ ‌را‌ ‌در‌ دریا افکندیم‌ ‌در‌ حالی‌ ‌که‌ ‌او‌ [‌در‌ آخرین‌ لحظه‌] ملامتگر [خویش‌] ‌بود‌

41 - و ‌در‌ [ماجرای‌] عاد [نیز عبرتی‌ ‌است‌] آن‌گاه‌ ‌که‌ ‌بر‌ سر ‌آنها‌ باد مهلک‌ فرستادیم‌

42 - ‌بر‌ هیچ‌ چیزی‌ نمی‌گذشت‌ مگر ‌این‌ ‌که‌ ‌آن‌ ‌را‌ چون‌ استخوان‌ پوسیده‌ می‌گرداند

43 - و ‌در‌ [ماجرای‌] ثمود [نیز عبرتی‌ ‌است‌] آن‌گاه‌ ‌که‌ ‌به‌ ‌ایشان‌ گفته‌ شد: ‌تا‌ چندی‌ برخوردار شوید [‌که‌ ‌به‌ حسابتان‌ خواهیم‌ رسید]

44 - ‌تا‌ [‌آن‌ ‌که‌] ‌از‌ فرمان‌ پروردگار ‌خود‌ سر برتافتند، ‌پس‌ ‌در‌ حالی‌ ‌که‌ ‌آنها‌ می‌نگریستند صاعقه‌ ‌آنها‌ ‌را‌ گرفت‌

45 - [چنان‌ ‌بر‌ زمین‌ افتادند] ‌که‌ نه‌ توانستند برخیزند و نه‌ ‌از‌ ‌خود‌ دفاع‌ کنند

46 - و ‌از‌ پیش‌، قوم‌ نوح‌ ‌را‌ [کیفر نمودیم‌، زیرا] آنان‌ قومی‌ نافرمان‌ بودند

47 - و آسمان‌ ‌را‌ ‌با‌ دستان‌ [قدرت‌] ‌خود‌ بنا نهادیم‌ و البته‌ ‌ما گسترش‌ دهنده‌ [ی‌ ‌آن‌] هستیم‌

48 - و زمین‌ ‌را‌ گستردیم‌ و نیکو گسترندگانی‌ هستیم‌

49 - و ‌از‌ ‌هر‌ چیزی‌ دو زوج‌ آفریدیم‌، امید ‌که‌ ‌شما‌ عبرت‌ گیرید

50 - ‌پس‌ ‌به‌ سوی‌ ‌خدا‌ بگریزید ‌که‌ ‌من‌ ‌شما‌ ‌را‌ ‌از‌ طرف‌ ‌او‌ بیم‌ دهنده‌ای‌ آشکارم‌

51 - و ‌با‌ ‌خدا‌ معبود دیگری‌ قرار مدهید ‌به‌ راستی‌ ‌من‌ ‌از‌ جانب‌ ‌او‌ ‌برای‌ ‌شما‌ هشدار دهنده‌ای‌ آشکارم‌