سکوت که ميکنى 

سکوت که ميکنى 
وزن جهان را تنها به دوش مى کشم 
و کم که مى آورم زمين آنقدر کند مى چرخد 
که تو توى تقويم مى ماسى 
و من آونگ مى مانم بين سکوتت... 
و چشم به راهت باران میشوم
ﺍﯾﻦ ﺍﺷﮏ ﻫﺎ
ﻫﻤﻪ ﮔﺮﺩﻥ “ﺗﻮ”
ﺣﻖ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺩﻭﺵ ﻣﯿﮑﺸﯽ…