بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
آیا مسلمانان اهل سنت نیز به حضرت علی علیه السلام، محبت و علاقه دارند؟اگر بله، پس چرا امامت ایشان را قبول ندارند؟!
شناخت،یک مقوله است، محبت مقوله‌ای دیگر، پذیرش یا ایمان و تبعیت مقوله‌ای دیگر، اگر چه در راستای هم و به یک دیگر مرتبط می‌باشند.
آدمی، اگر کسی یا چیزی را نشناسد، نه او را دوست دارد و نه از او بدش می‌آید - اما وقتی شناخت، دلیل نمی‌شود که حتماً دوست داشته باشد، چه بسا دشمن بدارد - اما وقتی دوست داشت، به میزان شناخت و محبتش، به سمت او می‌رود.
این که ما شیعان، عاشق امیر المؤمنین، امام علی علیه السلام هستیم، و این که ولایت و امامت او را به امر خداوند علیم و هادی و پیامبرش صلوات الله علیه و آله پذیرفته‌ ایم، جای شکر شناخت مُنعِم، نعمت، بهره‌ صحیح و ضایع نکردن نعمت دارد؛ اما نباید گمان کنیم که شناخت و محبت به ایشان و حتی پیروی از ایشان، منحصر به شیعیان میباشد.
انسان فاضل، انسان عالم، انسان کریم، انسان بصیر و بالاخره انسان کامل را همگان دوست دارند. لذا حتی غیر مسلمانان بسیاری وجود دارند که با حصول اندک شناختی در مورد امیرالمؤمنین علیه السلام، به ایشان محبت و علاقه‌ وافری دارند. اندیشمندان‌‌شان در مورد ایشان کتاب نوشته‌اند- حقوق دانان‌شان فرمایشات ایشان را سرلوحه‌ مقوله عدالت قرار داده‌اند ... و بسیاری از مردم عادی‌ شان، از ایشان با احترام و تکریم یاد می کنند؛ چه رسد به مسلمانان اهل سنت.
اما، توجه به این معرفت و محبت، درحد ایمان،اطاعت و تبعیت، امر دیگری است، گاه هوای نفس- منافع - عادت‌ ها - تعصبات - ترس از عواقب تحول رویکرد در دشمنی‌ها و ... مانع می‌ شود؛ چه برای شیعه، چه برای سنّی و چه برای غیر مسلمانی که ایشان را می‌ شناسد و علاقه دارد.
اهل سنت : وقتی می‌گوییم اهل سنّت، مانند ما اهل تشیع، به دو گروه اهل علم و مردم عادی تقسیم می‌گردند.بنابر این سطح دانش، بینش وگرایش هرکدام متفاوت میباشد.
بسیاری از شیعیان،ضمن محبت و علاقه به امیرالمؤمنین، حضرت امام علی علیه السلام، نه شناخت زیادی از اصل و اصول اعتقادی اسلام دارند، نه از تعریف و شئون ولایت و امامت در عقل، قرآن مجید و احادیث اطلاع زیادی دارند،و نه قدر و منزلت امامان علیهم السلام را آن که باید و شاید می‌ شناسند! این نقیصه در مسلمانان اهل سنت، بیشتر است!
به عنوان مثال: اگر با مسلمانان عادی مردم ازاهل سنت صحبت کنید، شاید به واسطه‌ القائات ضدتبلیغی و جوّی که قرون متاولی حاکم بوده، نسبت به واژه‌ امامت، واکنش نشان دهند و بگویند: ما اساساً اصل امامت را قبول نداریم!(ادامه دارد...)