بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
آدمی،هم خود رامتولد می‌بیند وهم تولد دیگران رابه چشم می‌‌بیند؛ و همچنین هم مرگ دیگران را به چشم می‌بیند و هم آن را برای خود گریز ناپذیر و حتمی می‌بیند؛ منتهی از تولد تعاریف مادی دارد، چرا که به دنیا آمدن جَنین و سپس حیات او در دنیا را با چشم مادی می‌بیند، اما از مرگ، به رغم تجربه‌ همگانی، چیز زیادی نمی‌داند، چرا که به لحاظ مادی، تعریفی جز همان بی‌جان شدن بدن ندارد. از این رو، چاره‌ای نیست که بدانیم پروردگار عالَم،که مُحیی - زنده کننده و مُمیت - میراننده است، در مورد این واقعه‌ عظیم چه می‌فرماید.
در مورد مرگ از منظر قرآن مجید - کلام وحی و نیز آموزه‌های اسلامی در احادیث و روایات، کتاب‌ها نوشته‌اند و می‌توان نوشت؛ چرا که حادثه‌ای فراگیر، اما بس عظیم است، برای عموم هولناک و برای اولیاء الله، راحت جان است.
لذا در این مجال، فقط به چند نکته به صورت اجمال بسنده می‌شود.
مرگ = موت : برخی گمان دارند که مرگ = موت، یک واژه‌ای است که به مُردن انسان و جدایی روح از بدنش اطلاق می‌گردد! در حالی که چنین نیست، بلکه مرگ = موت، خودش یک مخلوق است، خودش یک چیزی است و موجودیت دارد؛ چرا که فرمود: الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ – خداوند است همان که موت و حیات مرگ و زندگی را خلق نمود.(سوره ملک‌ بخشی از آیه 2)
لطفی به نام مرگ :چه خوب شد که خداوند با خلق زندگی، مرگ را هم آفرید؛ خَلَقَ المَوتَ وَالحَیاةَ! تصور کن این بشر طماعِ فریبکارِ خودخواهِ دروغگو، جاودانه می‌شد! چه می‌شد؟! این زمین و زمان دنیا را که به گند کشیده، لحظه‌ای تصور کن چه بلای بر سر جهان‌های لطیف دیگر می‌آورد! واقعاً واقعهٔ مرگ یک اقدام حکیمانهٔ خدا بود.
‌من مرگ را بسیار حرمت می‌نهم چه او را پاک‌ کننده‌ای کارآمد می‌دانم. مرگ را از الطاف حکیمانهٔ الهی بدان.آن حتی برای خوبان هم خوب است. ازاین تاریکی و ظلم و جور گذر شان می‌دهد.
چیستی مرگ را کسی نمی‌داند، چرا که از ماده و مادی نیست که بتوان اوصاف، ابعاد یا رنگ و بویش را تعریف نمود، اما هر چه که هست، مانند جرعه‌ای شربت، چشیدنی است؛ چرا که فرمود: كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ - هر موجود زنده‌ای مرگ را می‌چشد.(سوره آل عمران بخشی از آیه 185)
حال، این مرگِ چشیدنی، برای برخی آنقدر شیرین و گواراست که اگر تمامی آب‌های صاف عالم جمع شوند و تمامی شهدهای عالم به آن افزوده شوند، ذره‌ای از گوارایی و شیرینی آن را نخواهد داشت؛ و برای برخی آنقدر تلخ و زجرآور است که اگر تمامی زهرهای عالم را جمع کنند و به او بخورانند، (ادامه دارد...)