ﻣﺘﯿﻦ ﯾﻪ ﮐﺖ وﺷﻠﻮار ﻣﺸﮑﯽ ﺑﺎ ﺑﻠﯿﺰ ﺳﺒﺰ ﻫﻤﺮﻧﮓ ﻟﺒﺎس ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺑﺮدا

ﻣﺘﯿﻦ ﯾﻪ ﮐﺖ وﺷﻠﻮار ﻣﺸﮑﯽ ﺑﺎ ﺑﻠﯿﺰ ﺳﺒﺰ ﻫﻤﺮﻧﮓ ﻟﺒﺎس ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺑﺮداﺷﺖ.اﻣﺎ ﻣﺎﻧﯽ وﺳﻮرن ﺗﻮ دو راﻫﯽ ﮔﯿﺮ ﮐﺮدﻩ ...ﺑﻮدن...ﺑﺎﮐﺪوم ﯾﮑﯽ از ﻣﺎﻫﺎ ﺳﺖ ﮐﻨﻦ ﺳﺎرا ﯾﻪ ﮐﺖ وﺷﻠﻮار اﺳﺘﺨﻮوﻧﯽ ﺑﺎ ﺑﻠﯿﺰآﺑﯽ آﺳﻤﺎﻧﯽ رو ﺑﺮای ﻣﺎﻧﯽ ﭘﺴﻨﺪﯾﺪ.ﺳﻮرن ﻫﻢ ﯾﻪ ﮐﺖ وﺷﻠﻮار ﻃﻮﺳﯽ و .ﭘﯿﺮاﻫﻦ ﺻﻮرﺗﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻌﺪ از ﺧﺮﯾﺪ ﯾﻪ ﺑﺴﺘﻨﯽ ﺧﻮردﯾﻢ و ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﻧﺨﻮد ﻧﺨﻮد ...ﻫﺮﮐﻪ رود ﺧﻮﻧﻪ ی ﺧﻮد ﻣﻦ و ﺳﻮرن ﺧﺎن ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ ﺧﻮﻧﻪ...ﺗﻮﺗﻤﻮم راﻩ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﺮد وﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد...ﻣﻨﻢ ﺳﺮم رو ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺗﮑﯿﻪ دادﻣﻮ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ و ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن ﻫﺎش ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮدم...ﺣﻮﺻﻠﻪ ی ﺟﺮوﺑﺤﺚ ﺑﺎ اﯾﻦ ﭘﺴﺮﻩ ی ﺑﯽ ﺷﻌﻮر رو ...ﻧﺪاﺷﺘﻢ رﺳﯿﺪﯾﻢ ﻫﺘﻞ ﺳﺮﯾﻊ ﮐﻠﯿﺪ ﺳﻮﯾﯿﺖ رو ﮔﺮﻓﺖ و رﻓﺘﯿﻢ ﺑﺎﻻ.ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺣﺮف زدﻧﺶ رو ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺳﺮﯾﻊ ﭼﭙﯿﺪم ﺗﻮ ﺣﻤﻮم ﺑﻌﺪ ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ اوﻣﺪم ﺑﯿﺮون ﺗﻮ اﺗﺎق ﻧﺒﻮدﺳﺮﯾﻊ 10...ﻟﺒﺎﺳﺎم رو ﭘﻮﺷﯿﺪﻣﻮ ﺧﻮدم رو ﭘﺮت ﮐﺮدم رو ﺗﺨﺖ دﻗﯿﻘﻪ ای ﭼﺸﻤﺎم رو روی ﻫﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﮐﻪ دﯾﺪم ﻓﺮﯾﺎد ﺷﮑﻢ ﺑﯿﭽﺎرﻩ ام ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻩ وﺑﺎ اﻟﺘﻤﺎس ازم ﻣﯿﺨﻮاد ﭘﺮش ﮐﻨﻢ...رﻓﺘﻢ ﺗﻮ ی ﺣﺎل ﺳﺮوﻗﺖ ﯾﺨﭽﺎل ﯾﻪ ﺳﯿﺐ ﺑﺮداﺷﺘﻢ و .ﺧﻮردم ﺳﻮرن:ﺑﻪ ﺑﻪ ﻋﺴﻞ ﺧﺎﻧﻮم از ﺗﺮﺳﺘﻮن ﺗﻮ ﺳﻮراخ ﻣﻮش ﻗﺎﯾﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻦ؟ ﻋﺴﻞ:ﺗﺮس؟ﭼﻪ ﺗﺮﺳﯽ؟ازﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﺮﺳﻢ؟ ﺳﻮرن:راﺳﺖ ﻣﯿﮕﯽ ﯾﺎدم رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻮ دﺧﺘﺮ ﺷﺠﺎﻋﯽ ﻋﺴﻞ:اوا؟ﺟﺪی ﯾﺎدت رﻓﺘﻪ ﺑﻮد؟ﺣﻮاﺳﺖ رو ﺟﻤﻊ ﮐﻦ دﯾﮕﻪ ﯾﺎدت ﻧﺮﻩ ﻫﺎ ﺟﻨﺎب ﺳﺮﮔﺮد ﺳﻮرن ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ:ﺗﻮ ﺧﻮدت رو ﻣﯿﺰﻧﯽ ﺑﻪ اون راﻩ،آرﻩ؟ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﯾﺎدت رﻓﺘﻪ ﺗﻮﯾﻪ ﻧﻔﻬﻢ رو ﺳﭙﺮدن دﺳﺖ ﻣﻦ اوﻧﻮﻗﺖ ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ رﻓﺘﯽ ﺗﻮ ﺑﻘﻞ آﻗﺎ ﻣﺎﻧﯽ...ﺗﻮ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻧﻤﯿﮑﺸﯽ؟ ﻋﺴﻞ:ﻣﻦ ﺗﻮ ﺑﻘﻞ ﻣﺎﻧﯽ ﻧﺮﻓﺘﻢ ﺣﺮف ﺑﯿﺨﻮدی ﻧﺰن ﺳﻮرن:ﺗﻮ ﻧﺒﻮدی دﺳﺖ ﺗﻮ دﺳﺖ ﻣﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﻧﯿﺶ ﺑﺎز راﻩ ﻣﯽ رﻓﺘﯽ و دل ﻣﯿﺪادی و ﻗﻠﻮﻩ ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﯽ؟ﺳﺮدار و اون ﭘﺪر ﺑﯿﭽﺎرﻩ ات ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﭙﺮدن ﻏﻠﻂ ﮐﺎری ﻫﺎت رو ﺑﺰار واﺳﻪ ﺑﻌﺪ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺤﻮﯾﻠﺸﻮن ﺑﺪم ﺗﻮ ﯾﻪ ﺑﯽ ﺣﯿﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ...ﮐﺎرات ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻤﻮﻧﯽ ﯾﺎﻧﻪ

ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﮔﺮد ﺑﻬﻢ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد...ﺑﺎورش ﻧﻤﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺳﺮوان روش دﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﻪ...اوﻧﻢ ﯾﻪ ﺳﺮوان زن...دﺧﺘﺮﻩ ﺷﺠﺎع و ﭘﺮ دل و ﺟﺮﺋﺘﯽ ﺑﻮدم...اﻣﺎ ...ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ ﭼﺮا ﺧﯿﻠﯽ زود اﺷﮑﺎم درﻣﯽ اوﻣﺪ ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﮔﻘﺘﻢ:دﻫﻨﺖ رو ﺑﺒﻨﺪ...ﺧﻔﻪ ﺷﻮ...ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮدم؟ﻫﺎن؟ﻣﺘﯿﻦ دﺳﺖ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ رو ﮔﺮﻓﺖ رﻓﺖ...ﺗﻮﻫﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪی ﺑﻪ ﺳﺎراﺟﻮﻧﺖ...ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اون ﻣﺎﻧﯽ ﻫﯿﺰ ﭼﯽ ﮐﺎرﻣﯽ ﮐﺮدم؟اﮔﻪ اﻣﺎﻧﺖ ﺑﻮدم دﺳﺘﺖ ﻣﻨﻮ ول ﻧﻤﯽ ﮐﺮدی ﺑﺮی ﺑﺎ اون دﺧﺘﺮﻩ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﻢ ﻣﺎﻧﯽ رو ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ...دﻫﻦ ﮐﺜﯿﻔﺖ و ﺑﺒﻨﺪ...ﻫﺮﮐﯽ ﻧﺪوﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ اون ﯾﺎرو...ﻣﻦ ﺑﯽ ﺣﯿﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺗﻮ ﺑﯽ ﻏﯿﺮﺗﯽ ...ﻋﻮﺿﯽ دﯾﮕﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮی اﺷﮑﺎم رو ﺑﮕﯿﺮم ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد واﺳﻢ ﮐﻪ ﺑﮕﻪ ﺿﻌﯿﻔﻢ ﯾﺎﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﮐﺎش ﻣﺘﯿﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﻋﻮﺿﯽ دارﻩ رﺳﻤﺎ ﺗﻬﻤﺖ ﺑﯽ ﺣﯿﺎﯾﯽ رو ﻣﯽ زﻧﻪ ﺧﻮﺑﻪ ﺧﻮدش رﻓﺖ اول ﭼﺴﺒﯿﺪ ﺑﻪ ﺳﺎرا... ﺣﺎﻻ ﻣﻨﻮ ﻣﺎﻧﯽ ﯾﻪ دﺳﺖ ﻫﻢ دﯾﮕﻪ رو ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﺷﺪم ﺑﯽ ﺣﯿﺎ؟ روی ﺷﮑﻤﻢ ﺧﻮاﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮدم وﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدم...دﺳﺘﯽ ﻣﻮﻫﺎم روﻧﻮازش ﮐﺮد...ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﺳﻮرن ﻋﻮﺿﯿﻪ ﻋﺴﻞ:ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ ﻧﺰن ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺳﻮرن:ﻣﻦ ﺗﻨﺪ رﻓﺘﻢ ﺑﺎﺷﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﻫﻪ ﻣﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺗﻮ رو ول ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺧﺐ ﻣﻨﻢ ﺣﺮﺻﻢ ﮔﺮﻓﺖ دﯾﮕﻪ دﯾﺪم ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﺧﺼﻮﺻﺎ اﯾﻨﮑﻪ اوﻧﻮ ﺻﺪا ﮐﺮدی ﮐﻪ در ﻣﻮرد ...ﻟﺒﺎﺳﺖ ﻧﻈﺮ ﺑﺪﻩ...ﻋﺎدت ﻧﺪارم ﻋﺬرﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻨﻢ اﻣﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و رﻓﺖ ﺳﻤﺖ در...ﺑﺮﮔﺸﺖ وﮔﻔﺖ:ﻋﺴﻞ...ﻣﻌﺬرت ...ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﻮ رو ﺧﺪا ﺑﺒﺨﺶ .رﻓﺖ و در رو ﺑﺴﺖ...ﭘﺸﯿﻤﻮﻧﯽ ﺗﻮ ﺻﺪاش ﻣﻮج ﻣﯽ زد اﻣﺎ ﭼﻪ ﻓﺎﯾﺪﻩ؟ﻣﺮﺗﯿﮑﻪ ﻫﺮﭼﯽ دﻫﻨﺶ ﺑﻮد ﺑﺎرم ﮐﺮد ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﮔﻪ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام؟ﻏﻠﻂ ﮐﺮدﻩ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ .ﺑﺨﺸﻤﺶ اﯾﻨﻘﺪرﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﮐﯽ ﺧﻮاﺑﻢ ﺑﺮد.ازﺧﻮاب ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم...ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮدم اﻣﺎ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم دوﺑﺎرﻩ ﺑﺮم ﺳﺮوﻗﺖ ﯾﺨﭽﺎل و دوﺑﺎرﻩ دﻋﻮاﻣﻮن ﺷﻪ...ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﻪ از ﮔﺸﻨﮕﯽ ﺑﻤﯿﺮم ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎدا ﺑﺎد...ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم ورﻓﺘﻢ ﺗﻮ آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ .ﺗﻮ ﯾﺨﭽﺎل ﭼﯿﺰ ﺑﺪرد ﺑﺨﻮری ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽ ﺷﺪ...ﺳﺎﻋﺖ3 ﺑﻌﺪازﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﻮد ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ زﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺷﺐ ﺑﺮام ﻏﺬا ﺑﯿﺎرن...ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﯾﮑﻢ ﻣﯿﻮﻩ رﯾﺨﺘﻢ ﺑﺮای ﺧﻮدم ﺗﻮ ﭘﯿﺶ دﺳﺘﯽ...ﺗﺎ راﻩ اﻓﺘﺎدم ﺑﯿﺎم ﺗﻮ ﺣﺎل ﭘﺎم ﮔﯿﺮ ﮐﺮد ﺑﻪ ﻟﺒﻪ ی ﻓﺮش و ﭘﯿﺶ دﺳﺘﯽ از دﺳﺘﻢ ﺑﺎﺷﺪت و اﻓﺘﺎد و ﭼﻨﺪﺗﮑﻪ ﺷﺪ...ﺧﻮدﻣﻢ اﻓﺘﺎدم وﯾﻪ ﺷﯿﺸﻪ رﻓﺖ ﺗﻮ دﺳﺘﻢ....آی دﺳﺘﻢ...ﺑﺎﺻﺪای ﺷﮑﺴﺘﻦ ...ﺷﯿﺸﻪ ﺳﻮرن ﮐﻪ روﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﺧﻮاﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮدﺑﯿﺪارﺷﺪ

ﻋﺴﻞ:آﯾــــــــــــــــﯽ...ل ﻋﻨﺘﯽ ﻫﻤﯿﻦ رو ﮐﻢ داﺷﺘﻢﺳﻮرن در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻤﯿﺎزﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﻣﻨﮓ ﻧﮕﺎم ﻣﯽ ﮐﺮد:ﭼﯽ ﺷﺪﻩ؟ﭼﻪ ﺧﺒﺮﺗﻪ؟ ﻋﺴﻞ:ﻫﯿﭽﯽ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﺖ ﺑﺮس ﺳﻮرن:ﺑﺎ اﯾﻦ ﺳﺮ و ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ راﻩ اﻧﺪاﺧﺘﯽ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻪ ...ﺧﻮاﺑﻢ ﻣﯽ رﺳﻢ.ﭘﺎﺷﺪ واوﻣﺪ ﺳﻤﺘﻢ ﻋﺴﻞ:ﻧﯿﺎ ﺟﻠﻮ ﺳﻮرن:ﻧﺘﺮس ﻧﻤﯽ ﺧﻮرﻣﺖ ﻋﺴﻞ:ﻫﻪ ﻫﻪ ﻫﻪ ﺑﺎﻣﺰﻩ...ﺷﯿﺸﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻣﯿﺮﻩ ﺗﻮﭘﺎت ﺑﺮق رو روﺷﻦ ﮐﺮد و از ﮐﻨﺎر اوﻣﺪ ﺗﻮ آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ و ﺑﺎ ﺟﺎرو ﺷﺎرژی ﻫﻤﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎ روﺟﻤﻊ ﮐﺮد ﺳﻮرن:ﻧﺼﻒ ﺷﺒﯽ ﺗﻮ ﺗﻮﯾﻪ آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ ﭼﯿﮑﺎرﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻋﺴﻞ:ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﯾﺎدم رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎﯾﺪ واﺳﻪ ﺧﻮردن ﻫﻢ ازﺷﻤﺎ اﺟﺎزﻩ ﺑﮕﯿﺮم...روﺑﻪ ﺷﮑﻤﻢ ﺑﺎﻟﺤﻦ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﮔﻔﺘﻢ:ﻋﺰﯾﺰم ازاﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ اﮔﻪ ﺟﻨﺎب ﺳﺮﮔﺮد ﺻﺎدﻗﯽ اﺟﺎزﻩ دادن ﮔﺸﻨﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ ﻫﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪی؟ ﺳﻮرن:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺑﺎزی درﻧﯿﺎر ﺑﺮو ﺑﮕﯿﺮ ﺑﺨﻮاب ﻋﺴﻞ:ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﮔﺸﻨﻤﻪ...ﺑﺮوﯾﻪ ﭼﯿﺰ واﺳﻢ ﺑﯿﺎر ﺑﺨﻮرم ...ﺳﻮرن:دﺳﺘﺖ ﮐﻪ ﻧﺸﮑﺴﺘﻪ ﺑﺮو وردار ﺑﺨﻮ