ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺍﺯ ﻧﯿﭽﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻢ ﻭ ﺷﮏ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﺩﺭ ﻗﺎﺏ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﯼ

ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺍﺯ ﻧﯿﭽﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻢ ﻭ ﺷﮏ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﺩﺭ ﻗﺎﺏ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﯼ ﻫﺮ ﻧﮋﺍﺩﯼ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ...
ﮐﺎﺵ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺖ !
ﮐﺎﺵ ﻣﺎﻧﯿﻔﺴﺘﯽ ﻧﺒﻮﺩ !
و ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ
ﺍﺳﺘﺜﻤﺎﺭﻩ ﺩﯾﮕﺮﯼ،ﺟﻮﻻﻥ ﻧﻤﯿﺪﺍﺩ.
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺎﺭﮐﺲ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻓﺮﻗﯽ ﻣﯿﺎﻥ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻭ ﺭﻋﯿﺖ ﻧﯿﺴﺖ...
اﻣﺮﻭﺯ ﺑﻠﺒﺸﻮﯾﯽ ﺑﺮﭘﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ،ﭘﺪﺭ ﺧﻮﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺭﺍ ﻣﯿﻤﮑﺪ...
ﻓﻘﯿﺮ،ﻓﻘﯿﺮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭼﺎﭘﺪ ﻭ ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ،ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ ﺭﺍ ...
ﭘﺲ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﯿﻔﺴﺖ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺑﺸﺮ ﺳﻘﻮﻁ ﮐﺮﺩﯾﻢ،ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺟﺴﻤﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﺗﺮﺯﺍ ﻫﻢ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ؛
ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺁﻏﻮشِ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺁﻏﻮشِ ﺧﺪﺍ ...
ﮐﺘﺎﺏ ﻧﯿﭽﻪ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﻨﺪﻡ ﻭ به جایش ﻓﯿﻠﻤﯽ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ "ﺳﻮﭘﺮ ﻣﻦ" ﺟﺎﻥ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ
ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺩﻩ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﻣﯿﺴﺎﺯﺩ !