بیچاره دل ...

بیچاره دل ...
واقعا بیچاره دل...
هر چه می کشد از ارتباطش با قلب است..
از عشقی ست که به قلب دارد..
همیشه این قلب است که عاشق می شود...
قلب است که می تپد با صداى پاهایش...
با لحن کلامش ..
با خیره ماندن در چشمهای گيرايش..
مملو می شود از حس خواستن ...
داشتن.. اما...
به یک باره وقتی که
او می رود...
تمام چیزها را دل گردن می گیرد...
با خود می گویی دلم خواست..!!
دلت می گیرد...
دلت می شکند...
و در آخر...
دلت می میرد...
و باز..
آه بیچاره دل...
بیچاره ى بیچاره ى بیچاره ددددددل...!!!!